Beste Edwin,

Die enkele keer dat ik in Amsterdam moet zijn, probeer ik altijd even een bezoekje te brengen aan het deel van het Tweede Weteringplantsoen dat sinds 1970 het H.M. van Randwijkplantsoen heet.

Dan sta ik stil bij de muur waarop de laatste regel van het beroemdste gedicht van journalist, dichter en verzetsheld Henk van Randwijk staat.

Iedereen kent die laatste regel.

Slechts weinigen het hele gedicht.

Dat gaat zo:

Allen, die hier tesamen zijn,
de levenden, de doden,
de handbreed, die ons scheidt, is klein,
wij zijn tesamen ontboden voor het gericht…

Gedenk de liefste, die hier ligt,
de broeder, vrind of vader,
maar gun Uw ogen wijder zicht,
aanzie het land en alle mens tegader,
hoor dit bericht:

Wij staan tesaam voor het gericht
voor goed of kwaad te kiezen,
een volk dat voor tirannen zwicht,
zal meer dan lijf en goed verliezen,
dan dooft het licht.

(Advertentie)

Honderdduizenden woorden wijdden columnisten met ballen de afgelopen decennia aan de opvolgers van de vorige nazi’s.

Van Theo van Gogh in de jaren ’90 en ’00 (tot een moslimterrorist hem afslachtte) tot ervaringsdeskundige Nausicaa Marbe, die vandaag in De Telegraaf weer ongenadig hard uithaalt naar de apologeten van de tirannieke veroveringsreligie die zoveel dood en verderf zaait.

Eén man kiest al jaren voor een andere methode om duidelijk te maken wat de ware aard van de islam is.

Jij.

De ene keer ga je met een klein groepje geestverwanten de straat op om een stukje varkensvlees op de barbecue te leggen.

De volgende keer doe je een poging een boek in de fik te steken.

En ja, dat ziet er allemaal uiterst lullig uit.

(Advertentie)

Maar het heeft méér effect dan honderdduizenden woorden van al die keurige columnisten.

Omdat je één van de sterkste methoden gebruikt om je punt te maken: show, don’t tell.

Je ‘lult’ er niet over, je laat het zien.

En daarmee bewijs jij, ook deze dagen weer, dat de woorden van Henk van Randwijk actueler dan ooit zijn.

Wat je precies bewezen hebt?

Dat het ‘heilige demonstratierecht’ in dit land wél geldt als je Joden wilt verketteren, maar níet als je moslims wilt provoceren.

Dat moslims de scheiding tussen kerk en staat weigeren te respecteren.

Dat burgemeesters in dit land in het beste geval een speelbal zijn van hun imams en het islamitisch tuig dat ons hun regels wil opleggen (en in het slechtste hun politieke medestanders).

(Advertentie)

Dat de Nederlandse overheid mensen die niet “voor tirannen zwichten” gewoon een gebiedsverbod van zes maanden oplegt voor een complete stad.

Dat de Nederlandse lippendienstmedia (hoi, NRC!) burgemeesters die dat soort maatregelen opleggen ruim baan bieden om te pleiten voor een beperking van de vrijheid van meningsuiting, maar niet één vraagteken zetten bij zo’n waanzinnig gebiedsverbod.

Hoe lullig jouw acties er ook uitzien, Edwin, ze zijn zeker van waarde.

Want nu wéét iedereen hoe het zit.

En blijft dat laftwatterige “Wir haben es nicht gewusst” deze keer hopelijk achterwege.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Dan ziet het er voortaan wat minder lullig uit.

PS2. In de nieuwste ‘Bellen met Bassie’-podcast gaat het ook uitgebreid over foute burgemeesters.