(Advertentie)

Beste minister,

Ik begrijp haar wel hoor, dat politievrouwtje dat fout op fout stapelt bij de kwestie van die moslimagenten die ‘gewetensbezwaren’ hebben bij het beveiligen van de Joodse medemens.

Die is ook maar omhoog geparachuteerd omdat ze geen ‘oude witte man’ was.

En die stapt ook maar binnen op een plek waar haar voorgangers jarenlang gekropen hebben voor de islam, met dat malle iftar-gedoe en dat pleidooi voor hoofddoekjes als voorlopige dieptepunten.

Op een plek waar ‘diversiteit’ in het personeelsbeleid belangrijker is dan ‘kwaliteit’; wat per definitie betekent dat de lat bij selectie láger wordt gelegd.

Dus dat dat politievrouwtje blunder op blunder stapelt als dankzij Snoes van het Nieuw Israëlietisch Weekblad bekend wordt dat moslimagenten weigeren Joden te beschermen bij Joodse objecten en evenementen?

Verbaast mij niks.

(Advertentie)

Eerst zegt ze begrip te hebben voor die weigerambtenaren.

Dan duikt ook De Telegraaf erop en zegt ze géén begrip te hebben voor die weigerambtenaren.

Eerst verwijt ze de media in een online persbericht dat die door ‘de toon van de berichtgeving’ de professionaliteit van haar weigerambtenaren (en de politieleiding die die weigerambtenaren uit de roosters haalt om gezeik te voorkomen) in twijfel trekken.

Dan snapt ze dat het niet zo slim is om de media de schuld te geven van je eigen wegkijkgedrag bij discriminerende moslimagenten en laat ze het zinnetje “met de toon van de berichtgeving” schrappen uit de tekst.

Daar is een term voor: wrijven in de vlek.

Maar ik snap dat politievrouwtje dus wel.

En ik snap het nog meer als ik haar publieke optredens er bij pak.

(Advertentie)

Als je naar de radio luistert, hoor je de dagen mediatraining die daarin gestopt zijn terug. Dan klinkt dat politievrouwtje best krachtig (zolang ze niet vervalt in zalvend managementjargon).

Maar als je haar op televisie ziet, zie je het bekende konijn dat in doodsangst in de koplampen van een naderende auto staart.

Kunnen we dat dat politievrouwtje verwijten?

Nee.

Wél u, de nieuwe minister van Justitie en Veiligheid die dat arme wicht niet uit haar lijden verlost.

En voor u nu denkt dat ik tegen vrouwen in hoge functies ben; dat ben ik niet.

Zoals ik geen kleur zie, zie ik ook geen tieten.

Ik ben gewoon tegen álle incompetente mensen in hoge functies.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Gebruik ‘m, zolang dit kabinet er nog zit.