Mevrouw Knol,

Ik begrijp ze eerlijk gezegd wel hoor, die moslimagenten die ‘gewetensbezwaren’ hebben bij het beveiligen van de Joodse medemens.

Die mogen honderd keer de eed of de belofte hebben afgelegd, ze hebben boven alles trouw gezworen aan Allah.

Allah en zijn grondsoldaten zijn voor hen net even belangrijker dan ongelovige varkens, laat staan dan Joden.

Die zijn dus eerder solidair met hun broeders van Hamas en Hezbollah, dan met de Joden.

Dat ze tóch door de psychologische test zijn gekomen bij hun sollicitatie, verbaast me ook niks.

Als een organisatie een ‘diversiteitsbeleid’ voert, zoals uw Nationale Politie al jaren doet, betekent dat nooit dat de lat bij selectie hóger wordt gelegd. Er wordt eerder een oogje dichtgeknepen voor gebrekkige vaardigheden of gevaarlijke opvattingen.

(Advertentie)

En dan krijg je dus de situatie dat het Nieuw Israëlitisch Weekblad onthult dat bij de Nationale Politie agenten werken die geen Joodse objecten zoals scholen en synagoges meer willen beschermen.

Tot zover geen verrassing voor mij.

Ik bedoel: in dit land kunnen glibbergriezels als Ahmed Aboutaleb en Ahmed Marcouch, die islamitische aanslagen in hun stad bagatelliseren of die onze vrijheid van meningsuiting willen inperken vanwege de lange tenen van hun moslimbroeders, burgemeester worden…

Dus dat de politie de personeelsingang wagenwijd heeft open gezet voor lui die niet snappen dat de politie íedere burger zou moeten beschermen, dat snap ik.

Iedereen maakt fouten.

(Advertentie)

Waar ik mijn begrip begin te verliezen is bij hoe zo’n organisatie als de Nationale Politie zich vervolgens ontdoet van deze voor hun werk ongeschikte en in zekere zin levensgevaarlijke medewerkers.

Namelijk: niet.

Als moslimagenten weigeren om de Joodse medemens te beschermen, wordt ze niet gemeld aan wie ze hun ontslagbrief kunnen schrijven.

Nee, ze worden stiekem door hun leidinggevenden ingeroosterd voor andere taken, zodat ze niet in ‘gewetensnood’ komen in verband met hun loyaliteit aan Allah.

Ofwel: ze krijgen hun zin.

Net als vroeger, bij hun moeder.

En daar bent ú, de korpschef van de Nationale Politie, verantwoordelijk voor.

Over ‘ongeschikt’ gesproken…

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Voor als u naar de iftar gaat.

PS2. In de nieuwe ‘Nare Jongens Podcast’ komt uw oud-collega Ellie Lust nog even voorbij.