Beste Jan,
Wat lief dat je de tijd hebt genomen om mijn stukje te lezen – zelfs al moest je tussendoor even googelen wat woorden betekenen die buiten jouw culturele bubbel vallen. Dat noem ik groei!
Ik begrijp uit je brief dat je trots bent op het feit dat jij en je gezin de “klap van de molen” hebben ontweken. Dat is fijn voor jullie, echt waar. Al vraag ik me af: welke molen precies? De molen van zelfreflectie? Van empathie? Of bedoel je gewoon de ongemakkelijke waarheid dat de wereld inmiddels groter is dan de grenzen van jouw gezinsappgroep?
Kijk Jan, ik schrijf over mensen die elke dag de moed hebben om zichzelf te zijn in een wereld die dat vaak nog moeilijk vindt. Die hun identiteit niet opdringen, maar verdedigen – tegen wetgeving, tegen discriminatie, en ja: tegen columns met een cynisch toontje en een “zo, ik heb ook weer een grap gemaakt over andermans levens”-insteek.
(Advertentie)
Dat jij daar schamper over doet, is niets nieuws. Jouw genre is: mannenhumor met een vleugje heimwee naar de jaren ’70. Dat mag. Net zoals ik mag schrijven over liefde, trots en het belang van zichtbaarheid, ook als dat jouw wereldbeeld een beetje opschudt.
En weet je, Jan?
Je mag best zeggen dat je het niet snapt. Maar je hoeft er geen karikatuur van te maken. Ik ga het even zien.Al snap ik: dat is jouw verdienmodel. Geen oordeel. Maar wel context.
Tot slot: je slotzin over “geen knuffels na operaties” vond ik misschien nog wel het treurigste. Want Jan, knuffels na operaties zijn best fijn. Ook voor jou. Als je ze toelaat.
Hartelijke groet,
Asha
PS. En steek dat T-shirt maar waar de zon niet schijnt, smerige homofoob!
Disclaimer: dit ‘Antwoord van Asha’ aan Jan Dijkgraaf is geschreven door ChatGPT.
