Soumaya,

De afgelopen paar dagen heeft een kutmarokkaantje drie keer geprobeerd mij op social media te beledigen.

Eerst zei ze dat ik niet kan knikkeren.

Toen zei ze dat ik een mislukte politicus ben.

Tenslotte zei ze dat ik een mislukte journalist ben.

Jeetje.

Nounou.

Poehpoeh.

Huilend viel ik in de armen van mevrouw Dijkgraaf.

“Thea, Soumaya Sahla pest me. Krijgt ze nu straf?”

(Advertentie)

Nee, geintje.

Ik moest uiteraard alleen maar glimlachen toen je een beetje tegen me begon te sanderschimmelpennincken op Twitter.

Misschien dat dat soort oordelen me ergens in de jaren ’70 van de vorige eeuw zou hebben geraakt.

Dus vér voor jij eind 1982 als eicel het zaadje uit de puddingbuks van (naar ik aanneem) vader Sahla inlijfde en de eerste celdeling plaatshad die zou leiden tot de geboorte van de latere moslimterroriste.

Ik moet lachen om je oordeel, maar tegelijkertijd ben ik waakzaam.

Tenslotte heeft jouw eigen zus Karima Sahla, die met haar organisatie Oumnia Works radicalisering onder moslimjongeren probeert te voorkomen, gezegd dat terroristen niet te deradicaliseren zijn.

“Wie het woord ‘deradicaliseren’ bedacht heeft, gelooft in sprookjes”, zei ze.

Dus ook over jou, de tot meerdere jaren gevangenisstraf veroordeelde moslimterroriste van de Hofstadgroep.

(Advertentie)

In die zin vind ik het wel vervelend dat jij opeens ‘research’ gaat doen naar mij.

Dat je hebt ontdekt dat ik mislukt ben als journalist en politicus, soit.

Dat kan elke imbeciel van ‘mijn’ Wikipedia-pagina halen.

Wat me meer zorgen baart is dat je zelfs de moeite hebt genomen om helemaal naar Bergambacht af te reizen om mijn oude buurjongen Arie Snoek op te zoeken, zodat je kon vragen of ik in mijn lagere schooltijd een beetje kon knikkeren.

Dan ben je dus bereid ver te gaan om álles van mij te weten te komen.

Bij jou kan dat, gezien je voorgeschiedenis, twee dingen betekenen.

Optie 1: dat je zus Karima gelijk heeft en dat de wolf haar schaapskleren aan het uittrekken is.

Dat is ronduit eng.

Ik heb weliswaar een extreem gladde rug, maar geen kogelwerende huid.

(Advertentie)

Optie 2: dat je denkt dat ik (net als VVD-coryfee Frits Bolkestein) een rijke, beïnvloedbare oude man ben die zich zo zou laten betoveren door de mooie praatjes van een Marokkaanse Mata Hari dat ik me financieel door haar zou laten uitkleden.

Kijk, als je dat van me zou denken, zou ik wél oprecht beledigd zijn.

Want maak je geen illusie, poes.

Ik kijk dwárs door je heen.

En door je schaapskleren.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Het beste bewijs dat ik totaal mislukt ben.