Beste Pieter,

Nou, wees er maar trots op!

Toen onderzoeksjournalisten van jouw Volkskrant genoeg bronnen hadden verzameld om een verhaal te maken over hoe de falende hoofdredactie van NOS Sport wegkeek bij misstanden op de redactie, besloot jij te publiceren.

Niks mis mee.

Alleen zat je scoringsdrift je in de weg.

De bedoeling was natuurlijk niet dat alleen de lezers van de Volkskrant zouden lezen wat er bij NOS Sport allemaal fout zat, maar dat de Volkskrant met die scoop dagenlang overal het nieuws zou domineren.

Zodat ook de niet-lezers zouden gaan klikken op de website en misschien zelfs wel een abonnement zouden afsluiten op jouw krant.

En daarvoor had je bekende koppen nodig.

Rollende koppen.

Pas als een paar bekende Studio Sport-gezichten aan de hoogste boom zouden gaan, telde het echt.

En daarmee zijn jullie gruwelijk in de fout gegaan.

(Advertentie)

Ten eerste was daar die aanklacht van Aïcha Marghadi.

Zij werd op de sportredactie niet echt gepruimd. Alinea’s lang mocht ze uitweiden over het leed haar aangedaan (niemand wilde een gebakje van haar, ze werd doodgezwegen, ze was Marokkaanse, dus dan weet je het wel…). Maar wie haar kent, zou het niks verbazen als het gebrek aan waardering voor Aïcha Marghadi misschien eerder te maken had met haar prinsesjesgedrag en gebrek aan sportkennis.

Flinterdun verhaal.

Wisten jullie ook wel.

Maar Marghadi was het énige vermeende slachtoffer dat met naam en toenaam durfde praten (altijd leuk, gratis nieuwe profielfoto’s voor je socials). Dus vooral niet te kritisch doorvragen.

Bovendien: zij kon de eerste rollende kop aanleveren.

Die van Jack van Gelder.

Wat Jack dan gedaan had?

Die zat in bad. Die werd door haar gebeld. Die kreeg de vraag of hij haar mentor wilde worden. En antwoordde, kilometers bij haar vandaan: “Als jij bij mij in bad komt”.

Zei ik net ‘flinterdun verhaal’?

(Advertentie)

Dit zit daar nog onder.

Gewoon een misplaatst geintje.

Een geintje dat een man met enig cancelrisico anno 2023 niet snel meer maakt, maar een geintje.

Waarvan ik zéker weet dat Aïcha Marghadi er smakelijk om gelachen heeft – al kroop ze járen later voor jullie Volkskrant-reportage maar wat graag in de slachtofferrol.

Waarom ik zeker weet dat ze er om lachte?

Omdat zij in 2014 op de vraag van een interviewer van TPO wat voor man ze zocht, lachend antwoordde: “Kaal, brilletje, schrijft rotcolumns.”

(Ik voel me met terugwerkende kracht gekwetst door dat ‘rotcolumns’).

Maar, beste Pieter, ik zou de hoofdredacteur van de Volkskrant niet eens schrijven als dit alles was.

Jack van Gelder heeft de aanval prima afgeslagen en verder moet iedereen daar vooral het zijne en hare van denken.

Er was iets veel ergers aan de hand met die reportage.

Tom Egbers.

Sinds gisteren blijkt namelijk pas echt welke schade jij hebt aangericht met je scoringsdrift.

(Advertentie)

De ex van Tom Egbers werd anoniem opgevoerd.

Althans: een ex waarmee hij naar eigen zeggen drie jaar lang alleen muziek heeft geluisterd en gezoend en die hij daarna ten overstaan van andere redacteuren onder meer ‘serpent’ en ‘de as van het kwaad’ noemde.

Wat gebeurt er als een naam níet wordt genoemd?

Dan gaan mensen lekken en journalisten zoeken.

En nu zijn de poppen aan het dansen.

Het juicekanaal Roddelpraat heeft gisteren namelijk de naam onthuld van de vrouw om wie het zou gaan.

En gemeld dat die vrouw nog als freelance journalist voor de Volkskrant werkt.

(Advertentie)

En dat ze werkt aan een non-fictieboek over haar affaire met Tom Egbers.

En dat de Volkskrant een leugenachtige kutkrant is, omdat de hoofdredacteur van de Volkskrant beweert dat ze (“op dit moment”) niet voor de Volkskrant werkt.

Bij de vrouw in kwestie is gisteren totale paniek uitgebroken.

Ze verdween op social media achter een slotje en haalde zelfs haar eigen website offline.

Ik vermoed zomaar dat ze de gordijnen thuis dicht heeft gedaan en onder haar dekbed is gekropen in de hoop dat de storm overwaait.

Of juist meteen naar een advocaat is gerend om de mannen van Roddelpraat tot rectificatie te dwingen en een schadevergoeding te laten betalen.

Ik weet wel waarom.

Jij weet wel waarom.

Deze vrouw (A.) werkt namelijk nog voor de Volkskrant, maar was níet de voornaamste bron van jullie verhaal over Tom Egbers.

(Advertentie)

Dát was M.

Een oud-journaliste van Andere Tijden Sport die wel voor de Volkskrant hééft gewerkt, maar wier laatste verhaal (volgens jullie online-archief) verscheen op 29 december 2017 en die voor het laatst in jullie krant werd genoemd op 30 november 2020.

Ik noem deze data zo expliciet om aan te tonen dat de naam van jullie ‘anonieme’ slachtoffer van Tom Egbers zelfs door een kale met een brilletje uit Eesterga die rotcolumns (en bestsellers) schrijft te achterhalen is.

Het kan best zijn dat Tom óók met A. heeft verkeerd, maar A. was niet jullie anonieme bron.

En A. ligt nu wél in de kreukels.

Jouw schuld.

Als je niet per se bekende koppen had willen laten rollen, had je alleen gewerkt met bronnen die met naam en toenaam in het verhaal wilden staan.

Ik weet heus wel dat je soms móet werken met anonieme bronnen.

(Advertentie)

Maar dan moet dat niet zijn omdat je zelf een tijdje het nieuws wilt beheersen en kliks wilt scoren op je website, maar omdat er een groot maatschappelijk belang mee is gediend.

Daarvan was hier geen sprake.

Je wilde gewoon de koppen van Jack van Gelder en Tom Egbers zien rollen over de rug van nu al twee jonge vrouwen.

Bah.

Evert Santegoeds van Privé en Guido den Aantrekker van Story hebben meer fatsoen in hun grote teen dan jij in je hele donder.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Kun je dragen als je weer ‘opkomt’ voor vrouwelijke slachtoffers.


Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ en de ’99 woorden’ zijn gratis te lezen. Eventuele donaties (via Backme) worden gewaardeerd.

Dank voor jullie donaties!