Lieve Maxime,
Donderdag 4 augustus 2022 zat ik bij je ouders in de tuin.
“Max komt zo ook nog even”, zei Erica.
“Oh, gezellig”, antwoordde ik.
“Ze is er klaar voor”, zei Martien.
“Waarvoor?”
“Om haar boek op te schrijven”, antwoordden ze in koor.
Even later kwam je aangefietst.
“Lange!”
“Jan!”
“Wil je een boek?”
(Advertentie)
“Ja. Ik heb eindelijk rust in mijn leven. Met Leroy. Met Clairtje en Vivé. Het huis. Ik wil nu mijn levensverhaal vertellen. Zodat meiden en jongens die ook het slachtoffer worden van misbruik niet hetzelfde overkomt als mij is overkomen. Dat zij wél meteen naar de dokter gaan voor bewijs en aangifte doen bij de politie. Als maar één slachtoffer dat doet, dan heeft dat boek al zin.”
“Dat is mooi van je. En we mogen er ook nog wat aan verdienen toch?”
“Natuurlijk. Ik leg toch mijn hele hebben en houwen op straat…”
“En je krijgt natuurlijk dat gezeik van types als Evert Santegoeds van Privé over je heen dat vrouwen er om vragen…”
“Zou het?”
“Ja. Zeker omdat jij niet het meest populaire lid van de Meiland-familie bent. Mensen houden van jou óf haten je. Daar zit niet veel tussen.”
“Ik wil het toch doen. Ik gun geen enkel ander meisje, of jongen, dezelfde ellende die ik heb meegemaakt in de jaren erna. De angst voor aangifte doen, die ik had, moet verdwijnen. Daar hebben alle slachtoffers baat bij. Daders moeten worden gestopt.”
(Advertentie)
Vandaag, ruim anderhalf jaar later, zie ik je weer.
Op de rechtbank in Den Haag.
Want jouw eerste ‘vermeende verkrachter’, zoals de Evert Santegoedsen hem noemen, heeft een kort geding tegen jou (en mij en de uitgeverij) aangespannen.
Hij beweert dat iedereen die het boek gelezen heeft weet wie hij is.
Jij en ik weten dat dat gelul is, want hij is alleen herkenbaar voor de vriendengroep die er die avond bij was en voor de iets bredere groep uit de Bollenstreek.
Volgens zijn eigen advocaat, Peter Schouten, is dat al meer dan tien jaar het geval, dus dat heeft niets te maken met het boek!
(Advertentie)
Het kort geding gaat vandaag niet over de vraag of hij een verkrachter ís, maar over de vraag of wij hem niet te herkenbaar hebben opgevoerd in het boek, waardoor hij schade zou hebben geleden.
Je weet bij een kort geding nooit hoe het afloopt.
Maar ik weet wel wie de verliezer wordt.
Want in het verweer dat onze advocaten Allon Kijl en Sébas Diekstra hebben geschreven op het boekwerk van de advocaat van die gozer, zit een heel interessante bijlage.
Jij hebt onlangs alsnog aangifte gedaan wegens verkrachting tegen die gozer en er heeft zich nóg een ‘vermeend’ slachtoffer gemeld.
En nu las ik in het dossier dat het Openbaar Ministerie inmiddels een strafrechtelijk onderzoek tegen die gozer heeft ingesteld!
(Advertentie)
Dus zelfs als hij dat kort geding zou winnen, kan hij alsnog worden veroordeeld wegens een verkrachting van dertien jaar geleden, omdat zijn advocaat jou min of meer tot aangifte heeft gedwongen.
Zou zijn advocaat, die sinds december niet weg te slaan was uit de media om jou op de meest verschrikkelijke manier zwart te maken, zich dat wel realiseren?
Of zou het die man niet boeien?
Wil-ie gewoon media-aandacht?
Het Algemeen Dagblad noemde hem ooit “Kleurrijk, bot en mediageil”.
Maar het kan toch niet dat hij alleen dát is?
Hij moet toch zijn cliënt behóeden voor ellende?
Enfin, niet jouw probleem.
Ik wens jou héél veel sterkte vandaag.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Kan nooit kwaad om bij de hand te hebben.
PS2. Vanavond maken we in de ‘Bellen met Bassie’-podcast een special over de zaak, met ruime aandacht voor die Peter Schouten.
