Beste Johan,

De mensen die de illusie hebben dat John de Mol gevoelig is voor kritiek op jou zolang de kijkcijfers van ‘Vandaag Inside’ uitstekend zijn, dachten deze week weer een wapen te hebben gevonden om je schermtechnisch te liquideren.

“Een uitstekend advocatenkantoor, maar wel heel Joods”, zei je maandag over het advocatenkantoor Loonstein Advocaten.

En dat zou bewijzen dat je een antisemiet bent.

Ik sluit niet uit dat Mark Rutte hetero is, maar wel een VVD’er.

Ik sluit niet uit dat Youp van ’t Hek cabaretier is, maar wel met een brilletje.

Ik sluit niet uit dat Frank Sinatra een wereldster was, maar wel een blanke.

(Advertentie)

En ik sluit -zeker sinds 7 oktober 2023- absolúút niet uit dat je een antisemiet bent, maar wel een oude man.

Een oude man, maar wel met een snor.

Een oude man, maar wel met een witte hond.

Een oude man, maar wel een roker.

Een oude man, maar wel één bij wie de jaren beginnen te tellen.

‘Maar’.

“Een uitstekend advocatenkantoor, maar wel heel Joods”.

Ik heb vroeger op de openbare basisschool in Bergambacht geleerd: met ‘maar’ in een zin wordt een soort tegenstelling bedoeld.

Dus als je zegt dat Loonstein Advocaten een uitstekend advocatenkantoor is, máár wel heel Joods, dan creëer je een soort tegenstelling die er niet is.

(Advertentie)

Dan suggereer je eigenlijk dat Loonstein Advocaten géén uitstekend advocatenkantoor kan zijn, omdat het een heel Joods advocatenkantoor is.

Of dat je Loonstein Advocaten een uitstekend advocatenkantoor vindt, maar dat je het wel vervelend vindt dat het heel Joods is.

En dán zou je een antisemiet zijn.

Maar dat bedoelde je helemaal niet.

Je was gewoon een oude man, maar even taalkundig de weg kwijt.

Want beide feiten die je in die ene zin propte, kloppen.

Loonstein Advocaten is een uitstekend advocatenkantoor.

Én Loonstein Advocaten is hartstikke Joods.

Ik zal dat met slechts één voorbeeld duidelijk maken.

(Advertentie)

Loonstein advocaten is het enige advocatenkantoor in Nederland, waarvan de naamgever één van de héél weinige niet-medici in Nederland is die Joodse jongetjes besnijdt.

Herman Loonstein is moheel.

Een orthodoxe moheel -zo heb ik me weleens laten vertellen- snijdt op de achtste dag na de geboorte de voorhuid van de piemeltjes van Joodse jongetjes af, stopt het bloeden van het piemeltje door dat in zijn mond te nemen, begraaft die voorhuid vervolgens tot zijn dood, want dan neemt hij alle verzamelde voorhuiden bij zijn dood letterlijk mee zijn kist in.

Herman Loonstein moet er inmiddels zo’n 2000 verzameld hebben.

In sigarenkistjes.

De CFO van Loonstein Advocaten is Hermans zoon Sruli Loonstein.

Sruli was, toen ik dit allemaal met een licht gevoel van misselijkheid las in NRC, de enige andere moheel in Nederland.

Het was zogezegd een familiebedrijfje, dat besnijden.

(Advertentie)

Ik moet zeggen: dat illegáál besnijden, want volgens de Nederlandse wet mogen alleen opgeleide medici het mes in de voorhuid van mensen zetten.

Maar ja, die D66-rechters in Nederland, hè 🙂

Nou ja, Johan, en dat is nog maar één voorbeeld dat bewijst dat Loonstein Advocaten heel erg Joods is.

Het enige uitstekende advocatenkantoor in Nederland dat alle Nederlandse moheels op de payroll heeft staan.

Sterker: het enige advocatenkantoor in Nederland in het algemeen dat alle Nederlandse moheels op de payroll heeft staan.

Joodser wordt het niet.

(Advertentie)

Je had alleen geen ‘maar’ moeten gebruiken, maar ‘bovendien’.

Een uitstekend advocatenkantoor, bovendien heel erg Joods.

Je had het ook kunnen laten bij: “Een uitstekend advocatenkantoor”.

Dat was beter geweest, want dat had gezeik voorkomen.

Je bent daar op zich slim genoeg voor, maar je wordt wat seniel.

Kijk, nú klopt de ‘maar’ wel.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Alvast voor de meiden.