Beste Femke,
Het was even zoeken, maar ik ben er uit.
Leonard Charles Trebilco.
Nou ja, beter bekend als Trevor Duncan.
Een Brit die op 27 februari 1924 in Camberwell is geboren en op 17 december 2005 in Taunton overleden.
De beste man werkte als geluidsingenieur en muziekproducer bij de BBC.
In zijn vrije tijd leerde hij zichzelf componeren en in 1956 besloot hij zijn baan op te zeggen en zich volledig toe te leggen op het maken van lichte muziek.
Eén van zijn composities belandde in 1970 op een LP van muziekproducent Boosey & Hawkes met de bizarre titel ‘SBH 3024 – Background Music’.
De titel van het nummer: ‘Charleston’.
Waarom ik dat vanochtend in alle vroegte allemaal zat op te zoeken?
(Advertentie)
Omdat ik gisteren, toen jij (uit dommigheid of slechtheid) de islamitische en linkse lowlifes in Amsterdam weer los liet gaan op de Joden, de hele tijd een liedje in mijn hoofd had.
“Zeg Halsema, Halsema, meisje toch, wat doe je daar?”
Dat was natuurlijk een variant op een tekst uit een echt liedje.
Maar ik had geen idee meer wie dat ‘jongetje, wat doe je daar’ ook alweer zong.
En dan wil ik dat per se weten.
Dat was snel gevonden: radio-dj Will Luikinga natuurlijk, die het als legendarische jingle gebruikte in zijn Veronica-programma ‘Will Wil Wel’.
Maar de autist in mij gaat dan door.
En zo kwam ik dus bij het instrumentale nummer ‘Charleston’ van Trevor Duncan uit 1970.
Dat Will Luikinga niet alleen gebruikte voor zijn radiojingle, maar ook voor ‘Helala’, het derde nummer op de B-kant van de enige LP die hij ooit als zanger uitbracht, onder de weinig verrassende titel ‘Will Wil Wel‘.
Bij Philips.
In 1980.
(Advertentie)
En oh ja, Will Luikinga schreef natuurlijk ook samen met Eddy Ouwens een nummer dan wél een hit werd: Songfestivalwinnaar ‘Ding-a-Dong’ voor Teach-Inn.
Dan check ik meteen: leeft Getty Kaspers eigenlijk nog?
En haar opvolgsters Betty Vermeulen en Marianne Wolsink?
Enfin, zo surf ik dan op de vroege ochtend van de achtste oktober van 2024 urenlang over het internet, met dat ‘Zeg Halsema, Halsema, meisje toch, wat doe je daar?’ als oorwurm in mijn hoofd.
Zo lang dat ik geen tijd heb om je een ‘Briefje van Jan’ te schrijven waarin ik je vraag hoe je zélf vond dat het gisteren ging.
Ander keertje dan maar.
Ondertussen neurie ik gewoon door.
Halsema, Halsema, meisje toch, wat doe je daar… Halsema, Halsema meisje toch, wat doe je daar?
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Want die van jou moet na al die antisemitische demonstraties nodig de was in.
