Mevrouw Van der Wal,

Het voordeel van een goed geheugen, is dat je dingen onthoudt.

Dus ik weet nog precies wat u zei toen u op 31 mei 2024 meldde dat u niet als minister zou terugkeren in een nieuw kabinet.

Ik heb het ook onthouden, omdat ik destijds hoopte op een beetje zelfinzicht.

Dat u zou inzien wat u dit land in uw korte tijd als minister voor Natuur en Stikstof had aangedaan. Iets met boerengezinnen in de vernieling helpen, plannen voor woningbouw en infrastructuur frustreren en de kiezers (samen met die andere kast-D66’er van de VVD Eric van der Burg) wegjagen naar partijen als PVV, NSC en BBB.

Maar er kwam geen zelfinzicht.

Hoe u wel uitlegde waarom u liever Kamerlid wilde blijven dan weer in het kabinet te stappen?

“Ik denk dat in deze constellatie de Kamer beter bij me past. Ik ben veel meer van de vooruitgang en van de transities; daar haal ik ook mijn energie uit.”

(Advertentie)

Ik.

Me.

Ik.

Ik.

Mijn.

Het was me ook al opgevallen op de dag dat de VVD-fractie (unaniem) besloot het hoofdlijnenakkoord van Schoof 1 te steunen.

U kwam weer met die konijn-in-de-koplampen-blik naar buiten.

En wat zei u?

“Ik heb natuurlijk tweeënhalf jaar keihard gewerkt en geknokt. Ik heb er ook best een hoge prijs voor betaald. Maar ja, politiek is een hard vak.”

Wat mij toen opviel?

Dat het wel heel erg om Christianne van der Wal ging.

Goh, wat had ze hard gewerkt.

Goh, wat had ze er een hoge prijs voor betaald (dan doelde u op die ene keer dat een stel boeren bij u voor de deur stond, neem ik aan?).

(Advertentie)

Maar gelukkig, u zette uw krabbel onder het hoofdlijnenakkoord en zou in de Tweede Kamer uw heilzame werk voor het land blijven doen.

Beloofde u.

En gisteren was alles anders.

Toen maakte u bekend dat u “geen zin” meer had in het Kamerlidmaatschap.

Het ambt “ligt mij niet”.

Het is “een jas die mij minder past”.

En: “Dit speelt echt al heel lang”.

Natúúrlijk gaat u nu wachtgeld pakken.

Lekker een tijdje aan de uier van de staatstiet lebberen, gewoon omdat het kan.

“Heel kort”, zei u. “Ik voel echt de plicht om heel snel een nieuwe baan te hebben.”

(Advertentie)

Jaja.

Wie u een tijdje volgt, weet dat ‘echt’ bij u synoniem is voor ‘beslist niet’.

Zo kwam er ooit “echt een woest aantrekkelijke opkoopregeling” voor boeren, die ervoor zorgde dat men in menig boerengezin aan de anti-depressiva moest.

Of op zoek ging naar een touw.

Maar laat ik echt positief besluiten: fijn dat u opsodemietert uit de Tweede Kamer.

Nu die andere kast-D66’er in de VVD-fractie nog.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Want ik wil u niet met lege handen laten gaan.

PS2. In de nieuwe ‘Nare Jongens Podcast’ komt u ook nog even voorbij. Beter maar niet naar luisteren als u uw zelfbeeld intact wilt houden.