Lieve lezers en lezeressen,

Ik stop ermee.

Het is klaar.

Het is over.

Einde oefening.

Schluss.

Basta.

The end.

Fini.

Ik zet er een streep onder.

Ik zet er een punt achter.

Ik gooi het bijltje erbij neer.

Ik kuis, zoals de Vlamingen zeggen, de schop af.

Ik hang de fiets aan de haak.

Ik geef de pijp aan Maarten.

Ik hang mijn pen aan de wilgen.

Dit was het dan.

Waarom?

Nou, dat zal ik jullie vertellen.

Ik schreef dus gisteren een briefje aan Frans Timmermans.

Dat ik, met jullie steun, hetzelfde ging doen als hij en zijn ‘kameraden’ met Geert Wilders.

En je raadt nooit wat er toen gebeurde.

Politie aan de deur?

Welnee!

Een afzeikbericht op Mastondon van de grote Sander Schimmelpenninck (iets met ‘domrechts’, ‘Duk’ en ‘fascisme’)?

Welnee!

Een ploegje vrijwilligers van GroenLinks/PvdA dat bij de UvA was opgehaald om met een gammele bus richting mijn oprit te rijden en me daar onder aanvoering van een 48-jarige student uit Gaza met een stuk hout op mijn zionistische flikker te slaan?

Welnee!

Véél erger!

Dit:

Ik dacht na al die jaren best een gladde rug te hebben.

Maar ik ben ook maar een mens.

Met gevoelens.

Dus dit was het.

Het ga jullie goed.

JanD

PS. Afscheidscadeautje. Als dank voor ’t aangenaam verpozen.

PS2. In de nieuwe Nare Jongens Podcast gaat het over andere vormen van verval in de Nederlandse samenleving.