Beste Geert,

Alle partijleiders van wie Mona Keijzer zetels wil afsnoepen, zwegen haar gisteren rond de presentatie van haar nieuwe beweging dood.

Da’s een beproefde tactiek.

Dilan Yesilgöz, Joost Eerdmans, Lidewij de Vos of haar tijdelijke vervanger Ralf Dekker, Rolo Bontenbal (lééft die eigenlijk nog?), Henk Vermeer, Chris Stoffer en de erven-Omtzigt, ze kozen er allemaal voor om haar volstrekt te negeren.

Wat je aandacht geeft, groeit.

Dus wat je geen aandacht geeft, groeit misschien niet.

Er was één uitzondering.

Jij.

Jij citeerde op Twitter een zin uit het Telegraaf-interview met Mona (“Een Marokkanenprobleem hoor je mij niet zeggen…”) en concludeerde: “CDA 2.0 dus”.

Even je 1.579.911 volgers laten weten dat ze oude wijn in nieuwe zakken gepresenteerd kregen.

Jij wist toen nog niet welke ambities Mona zou gaan uitspreken bij de echte presentatie van haar ‘sociaal-conservatieve beweging’.

Twintig tot dertig zetels (“Want alleen met dat zetelaantal tel je mee in de politiek”) en het premierschap, als eerste vrouw.

Moest je ook lachen?

Alles kan gaan vliegen natuurlijk, dus ook de nieuwe beweging van Mona Keijzer.

Maar daarvoor is toch echt een keiharde voorwaarde dat de Staatsomroepen en de systeemcouranten die bij elke Tweede Kamerverkiezing een darling kiezen die ze op het schild hijsen (zie: Klaver, Kaag, Omtzigt en Jetten) Mona Keijzer gaan helpen.

En dat is uitgesloten.

Want zij is (in tegenstelling tot Klaver, Kaag, Jetten en de meeste journalisten) niet links, maar rechts.

En zij is, in tegenstelling tot Omtzigt, niet het gezicht van de strijd tegen grootschalige overheidsmisdaden, maar iemand die gewoon een stevig rechtse mening heeft.

En een denktank.

En nog geen geld.

En nog geen aansprekende mensen.

(Advertentie)

Wat slim van Mona is, is dat ze pas over twee maanden beslist of ze van die nieuwe beweging ook een nieuwe politieke partij gaat maken.

Die twintig, dertig zetels, die zijn nu de graadmeter.

Dus als ze in november Maurice de Hond laat peilen hoeveel zetels ze zou halen bij Tweede Kamerverkiezingen en het aantal valt tegen, dan heeft ze voor zichzelf een way out gecreëerd.

Da’s ook geen noviteit.

In 2005 was er ook iemand met grote naamsbekendheid en een monotoon stemgeluid die het een beetje zo aanpakte.

De leider van de Partij voor Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang.

Peter R. de Vries.

Die zou alleen deelnemen aan de Tweede Kamerverkiezingen van 2007 als op 16 december 2005 uit een opiniepeiling zou blijken dat 41 procent van de kiesgerechtigden hem/zijn partij een aanwinst voor de politiek zou vinden.

Hij bleef steken op 31 procent en zag er vanaf.

Mona Keijzer is een vechter en heeft eergevoel, maar ze is ook niet gek.

Als ze de potentie van haar beweging blijkt te overschatten óf als (net als in 2023 voor Pieter Omtzigts rariteitenkabinet) nieuwe Tweede Kamerverkiezingen te vroeg komen, gaat ze heus niet trekken aan een dood paard.

Ze weet inmiddels dat een rol als eenpitter in de Tweede Kamer niet haar droombaan is.

En dat wist jij natuurlijk ook.

Je had het nieuws kunnen negeren.

Al was het wel lekker dat je Rolo Bontenbal even kon pesten met die tweet waarin je duidelijk maakte dat het CDA steeds verder afglijdt naar links.

Weet Rolo ook eens hoe het voelt om gepest te worden.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Om uit te delen op je fractie.