Heer Weisglas,
U weet dat u een van de (inmiddels heel) weinige VVD’ers bent voor wie ik nog een zwak heb.
Ik heb er veel waardering voor hoe vasthoudend u als bijna 80-jarige partijveteraan totaal tevergeefs probeert uw partijleider Dilan Yesilgöz nóg verder naar links te trekken.
Het gaat misschien te ver om te veronderstellen dat u een traantje heeft weggepinkt toen zij besloot niet in een kabinet met
GroenLinksPvdA (inmiddels PRO) te gaan zitten, maar u nam er ook zeker geen borrel op.
Dat uw argumentatie invalide was, wist u ook wel.
U deed alsof PRO een voortzetting was van de voormalige arbeiders- en bestuurderspartij PvdA, maar u kende de waarheid heus wel: die PvdA van vroeger was in dat fusiegedrocht op alle fronten geannexeerd door de linksradicalen van GroenLinks.
Maar dat maakt mij niet uit.
Eens een politicus, altijd een politicus.
Ik mag u omdat u altijd beleefd bent op Twitter, net zo’n fan bent van de block-knop als ik (aurareiniging, heel belangrijk!) en omdat u toch een soort voorbeeld voor me bent.
Ik bedoel: u wordt op 8 augustus al 80 jaar, ik op 9 augustus 64 en u bent het bewijs dat je bij het oud worden je geestelijke en verbale scherpte niet per definitie hóeft te verliezen.
Dat biedt hoop.
Dat u graag foto’s van uzelf op Twitter zet waarop u glimmend van trots poseert met BN’ers en BB’ers, een door velen gebezigde hobby die mij zéér irriteert, vind ik van u juist niet irritant, maar aandoenlijk.
Want wie is op zo’n plaatje nou de ster?
Wie laat ’s avonds laat aan zijn/haar partner de foto zien en vraagt die partner: “Weet je met wie ik vandaag op de foto mocht?”
Snapt u?
Eén en al waardering dus voor u, heer Weisglas.
Alleen: u moet wel een beetje normaal blijven doen.
Natuurlijk moet het parlement dat besluit van de kleine alleenheerser nog even bevestigen, maar als je weigert democratische verkiezingen te houden (en dat deed Zelensky), hoeveel mandaat heeft dat parlement dan nog?
Toen ik dat las, twitterde ik met nauwelijks tot niet verholen cynisme: “De bananenrepubliek van dictator Zelensky moet echt dringend bij de EU”.
En wat deed u?
U antwoordde met: “Ik spreek u nader als de Russen Eesterga binnenvallen, heer Dijkgraaf”.
Mijn jongste zoon Bob, expert in het opsporen van drogredeneringen, nam het voor zijn ouweheer op en schreef aan u: “Vals dilemma. Er zijn heel veel tussenwegen tussen het toelaten van Oekraïne tot de EU en capitulatie voor de Russen.”
En daar heeft die kleine volkomen gelijk in.
U probeerde het richting Bob nog met: “Het ging mij om die kwalificatie door uw vader. Meestal houden uw moeder en u hem nog wel wat in toom.”
Goed geprobeerd, heer Weisglas.
Maar kansloos, want ook dát is een drogredenering.
Namelijk de red herring, waarbij iemand de aandacht van het eigenlijke punt afleidt door iets anders, vaak emotioneel geladens, in te brengen dat niet relevant is voor het originele argument.
U kunt beter, heer Weisglas.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Want ik neem aan dat u niet van het ChatGPT’en bent.
