Meneer Van Weel,
U legt zich er niet bij neer hè?
We dachten allemaal dat het voor deze kabinetsperiode al een gelopen koers was en dat de Hugo Kan Niks-bokaal, de trofee voor de minister die het minste kan vergeven was.
Elanor Boekholt-O’Sullivan (die de woningbouw in navolging van Hugo de Jonge niet vlot gaat trekken) werd niet voor niets al binnen de eerste 100 dagen van het kabinet-Jetten omgekat naar O’Kanerniksvan.
Maar u dacht: ‘Hugo kan niks’ bekt goed, ‘David kan niks’ bekt goed, maar ‘Elanor kan niks’, da’s gewoon een lettergreep te veel. En ‘Elo’ is geen goeie afkorting voor O’Kanerniksvan, want dan denkt half Nederland aan die zwakzinnige dochter van prins Constantijn en prinses Petra.
Dus ging u de strijd aan.
U zag dat uw collega van Landbouw Jaimi van Essen wonder boven wonder de grote D66-droom (halvering van de veestapel) gewoon wél door de Kamers gaat loodsen, dus u moest iets anders verzinnen om straks voor die prijs in aanmerking te komen.
(Advertentie)
U riep in het ministerie van Justitie en Veiligheid een stelletje wereldvreemde ambtenaren bij elkaar en gaf ze de opdracht om samen met u éindelijk iets te doen om de veiligheid van met name vrouwen en meisjes op straat te verbeteren.
Eentje riep: “Pepperspray toestaan!”
Maar daarmee zou u de ‘Hugo Kan Niks’-bokaal (een vijftig centimeter hoog beeldje van een manspersoon op malle schoenen in de vorm van een fallus die razend tevreden met zichzelf in een spiegel kijkt, in een kleur naar keuze) niet winnen.
Dus u reageerde terughoudend, want u wilde ook weleens een prijs winnen.
U zei: “Iets met pepperspray kunnen we wel doen, want dat is in de basis een effectief middel tegen aanranders, verkrachters en ander rapalje, dus dat zou de Lisa’s van deze wereld wel helpen, maar ik koop er zelf niks voor. Ik slaap er nog een nachtje over.”
Toen de Departementale Stuurgroep de volgende dag klaar zat voor uw komst, kwam u met een grote glimlach binnenlopen.
De mannen in de zaal keken u verbijsterd aan.
U zag dat als een teken van instemming.
(Advertentie)
“Regelen jullie verder de details? Dan gaat deze jongen weer boeven vangen.”
En hop, u keerde zich om, beende de gang weer op en nog heel lang konden uw ambtenaren uw yell horen.
“No more Lisa’s!”
“No more Lisa’s!”
“No more Lisa’s!”
“No more Lisa’s!”
“No more Lisa’s!”
Toen uw collega Elanor Boekholt-O’Sullivan hoorde wat zich die ochtend op het ministerie van Justitie en Veiligheid had afgespeeld, keek ze als een konijn in de koplampen van twéé aanstormende auto’s.
Wéér was D66 afgetroefd door de VVD!
U wordt gefeliciteerd.
En bedankt door al die vrouwen die geen reet aan u hebben.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Dat voorkomt dat u nóg een autobiografie gaat schrijven.
Disclaimer: ‘Briefje van Jan’ en ’99 woorden’ zijn gratis te lezen. Wil je ze elke dag zonder reclame (!) in je mailbox ontvangen, abonneer je dan hier. Wil je een donatie doen, dan kan dat hier. Veel dank!