Beste burgemeesters,
Zo, dus jullie hebben weer een nieuw trucje.
Als je het maar ‘spoednoodopvang’ noemt, dan kun je zonder een fatsoenlijk democratisch proces in de gemeenteraad, dus al helemaal zonder iedere vorm van ‘burgerparticipatie’, als burgemeester lekker je gang gaan.
“Hoeveel alleenstaande jonge mannen had u hier geplaatst willen hebben, lieve mensen van het COA? Honderd? Geen probleem. Tweehonderd? Kan ook.”
“Doe maar 180, burgemeester.”
“Komt voor de bakker! En waar wilt u die 180 alleenstaande jonge mannen hebben, lieve mensen van het COA? Op een voetbalveld? Naast een school? Langs een fietsroute in een bosrijke omgeving waar veel meisjes overheen moeten als ze naar de middelbare school gaan? Of juist midden in een woonwijk? Het COA vraagt en de burgemeester draait, hè!”
“Boslucht is goed voor getraumatiseerde jonge mannen, burgemeester.”
“Dan doen we ze in een oude school aan de rand van een bos. Direct aan een fietspad, zodat ze op hun fatbikes naar het centrum kunnen om te gaan shoppen. Stelt u nog eisen aan de verlichting op de fietsroute, lieve mensen van het COA?”
“Doet u geen moeite, burgemeester. Alle fatbikes zijn voorzien van verlichting.”
(Advertentie)
“Oh gelukkig, lieve mensen van het COA. Want de fietsroute langs de locatie die ik voor u in de aanbieding heb is onverlicht. Nu daar geen verlichting hoeft te komen, kunnen we snel doorpakken. Wanneer had u die arme mensen hier willen plaatsen? Komende woensdag? Maandag? U zegt het maar!”
“Zou het ook zaterdag al kunnen, burgemeester?”
“U kent de leus, lieve mensen van het COA. Het. Kan. Wel. Samen kunnen we dat. Verantwoordelijkheid nemen. Kom maar binnen met je knecht, zouden we vroeger gezongen hebben, hahaha.”
“Dan bij voorkeur zaterdag. Verwacht u nog protesten van de bevolking als u zomaar een spoednoodopvanglocatie aan ons beschikbaar stelt, burgemeester?”
“Ach, die fascisten laten we wel even door de M.E. wegknuppelen, lieve mensen van het COA. Bejaarden en kinderen eerst.”
“Weet u dat zeker? Moet de M.E. zaterdag niet massaal naar Utrecht om te zorgen dat Extinction Rebellion de snelwegen niet kan bezetten, burgemeester?”
“Nee joh, dat denken de mensen maar! Niet verder vertellen, lieve mensen van het COA, maar bij XR-demo’s zetten ze altijd nepagenten in. Dat zijn GGZ-medewerkers die die kneuzen netjes in een karretje van de snelweg af rijden en met bussen naar plekken in de stad brengen waar ze niet in de weg lopen. Daarom hoor je ook nooit iets over rechtszaken tegen die lui. Willen jullie zaterdag nog een koortje trouwens?”
“Een koordje, burgemeester? U bedoelt dat u een lint wilt doorknippen om de spoednoodopvang officieel te openen? Een photo opportunity voor uzelf, burgemeester?”
“Nee, ik bedoel een koortje met een stuk of vijftig van die uitgedroogde wijven met een moeder Teresa-complex en een paar goedmoedige homoseksuelen die dan ‘Wélkom! Jij bent welkom in mijn land!’ zingen.”
“Wij overleggen dat even met minister Van den Brink, burgemeester.”
(Advertentie)
“Wat heeft die er mee te maken, lieve mensen van het COA?”
“U bent bekend met de standpunten van zijn partijleider Henri Bontenbal over homo’s, burgemeester?”
“Dan laat ik die homo’s zitten. Doen we een vrouwenkoortje. We moeten nu doorpakken! Kom maar door met die zielige jongens! Verantwoordelijkheid nemen! De gemeenteraad voor een voldongen feit plaatsen! Lekker de middelvinger opsteken naar de burgers! Ik kan niet wachten, lieve mensen van het COA.”
“U bent een goed mens, burgemeester.”
“Ach, ik beschouw het als mijn roeping om een goede burgervader te zijn, lieve mensen van het COA.”
En hoppa, wéér een stukje minder vertrouwen van de bevolking in de politiek, beste burgemeesters.
Weten jullie trouwens wie ook gebruik maakte van ‘spoednoodopvanglocaties’?
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Ik blijf het gewoon proberen, hoor.
