Beste Jesse,
Ik hoorde je gisteren de nieuwe naam voor GroenLinksPvdA uitspreken en ik dacht maar één ding: ja, doei.
Ik sprak een paar woorden tegen mijn computer en toen ik terugkwam van het douchen stond er een tekst op mijn beeldscherm.
Deze tekst:
“Laten we eerlijk zijn: er is weinig zo onthullend als de naam die een politieke partij zichzelf geeft. ‘Progressief Nederland’ is een schoolvoorbeeld van hoe je in twee woorden alles fout kunt doen. Twee woorden, twee missers, één ramp.
We beginnen bij het woord ‘progressief’. Elke partij links van de VVD noemt zichzelf tegenwoordig progressief. De SP noemt zichzelf progressief. D66 noemt zichzelf progressief. Volt noemt zichzelf progressief. De Partij voor de Dieren noemt zichzelf progressief. Zelfs die Erdogan-soldaten van Denk noemen zichzelf progressief. De communicatieadviseur die ‘kwetsbaar leiderschap’ in zijn BlueSky-bio heeft staan noemt zichzelf progressief. De moslima die een steeds groter deel van haar hoofd inpakt in een onderdrukkingsdoek (ze stond links van je) noemt zichzelf progressief. De klimaatactivisten die naar Bali vliegen om bij te komen van een vermoeiende sit-in op de A12 noemen zichzelf progressief. Als iedereen zichzelf progressief noemt, is niemand het meer. Het woord heeft door jarenlange politieke slijtage zijn betekenis zo totaal verloren dat het nog slechts één ding communiceert: wij deugen. Een partijnaam die opent met een zelffelicitatie is geen naam, maar een zelfingenomen rukje aan de eigen piemel of een vinger in de eigen vagina. Pure pronanie.
(Advertentie)
Dan ‘Nederland’. Jullie pakken niet alleen het progressivisme in als cadeautje aan jezelf, maar claimen meteen het hele land erbij. Progressief Nederland. Alsof de andere 86,7 procent van het electoraat niet bestaat. Alsof er geen Sceptisch Nederland is, geen Conservatief Nederland, geen Afgehaakt Nederland is. De naam suggereert dat deze partij spreekt namens een natie, terwijl ze in werkelijkheid spreekt namens een fusieclubje van twee krimpende achterbannen die samen dachten dat optellen vermenigvuldigen is. Dat is geen zelfvertrouwen. Dat is zelfbedrog.
En dan de combinatie. ‘Progressief Nederland’ klinkt als de naam van een denktank die subsidie aanvraagt bij het Ministerie van OCW. Of een LinkedIn-groep voor beleidsadviseurs die ‘evidence-based’, ‘inclusief’ en ‘systemische transitie’ in één zin kunnen fietsen zonder te gaan blozen. Het is de naam van een tijdschrift dat niemand leest. Het is alles, behalve een naam waarvan een kiezer in Heerenveen of Terneuzen ’s avonds aan de keukentafel denkt: daar ga ik op stemmen!
Het werkelijke probleem is niet de naam. De naam is het symptoom. Twee partijen die fuseren omdat ze allebei verzwakt zijn, geven dat nooit toe. Ze verpakken de nood als visie, de kramp als kracht, de angst als ambitie. En dan kiezen ze een naam die zo breed, zo blanco en zo zelfgenoegzaam is dat-ie niemand beledigt en daarmee ook niemand aanspreekt. Een naam als een lauwe kop thee. Niemand klaagt. Niemand boeit het. En jij maar pronken.”
(Advertentie)
Of ik dit zelf schreef?
Nee, natuurlijk niet.
ChatGPT deed dat voor me.
Ik heb ook eens een keer een lalegülletje gedaan (al gooide ik mijn onderbroek van gisteren niet in de verkoop, maar in de wasmand).
Je kunt namelijk m’n rug op.
Want waarom zou ik wel mijn best doen op een aansprekend ‘Briefje van Jan’ als jullie bij het verzinnen van een nieuwe naam voor het fusiegedrocht ook totaal geen moeite doen?
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Deze dingen liegen niet over die zogenaamde ‘som der delen’.
Disclaimer: ‘Briefje van Jan’ verschijnt iedere dag en is gratis te lezen. Wil je een kleine donatie doen, dan kan dat via deze link. Veel dank, mede namens mevrouw Dijkgraaf!