Als wij vroeger op vrijdagavond naar Rotterdam gingen, gingen mijn moeder en mijn zusje altijd winkelen.

Mijn vader en ik haalden een halve HEMA-worst en gingen voor de winkel ‘mensen kijken’.

Tienduizenden zagen we er passeren. Soms raadden we hun beroep.

“Ambtenaar.”

“Temeier!”

Een andere keer becommentarieerden we hun gezichten, die altijd op standje onweer leken te staan.

Als we te grof werden, zei een van ons: “Die mensen zien ons ook, hè”.

Dan keken we in de spiegeling van de winkelruit en lachten onszelf uit.

Twee muppets met een halve HEMA-worst.

Jammer dat alleen de HEMA-worst terug is.