Genosse Klaver,
Kerstavond 2025.
Mevrouw Dijkgraaf en ik twijfelen nog.
Gaan we, als atheïsten, in de Tsjerke oan it Dok in Lemmer bij wijze van hoge uitzondering naar de Kerstnachtviering?
Of geloven we het niet, dus wel, en gaan we lekker met een mok warme Chocomel en een plak van de overheerlijke Dresdner Christstollen die mevrouw Dijkgraaf volgens oud familierecept heeft gemaakt (veel kwark!) voor de buis zitten om het definitieve afscheid van de tv-familie Meiland of de klassieker ‘All You Need is Love’ met Robert ten Brink te bekijken?
Op het moment dat ik aan de keukentafel mijn stem wil uitbrengen, piept mijn iPhone.
Mailtje namens het partijbestuur van GroenLinks!
Grotendeels een kopie van de mail die het door jullie geannexeerde kleine broertje PvdA mij een week eerder stuurde.
Lang verhaal kort: ik mag geen lid worden van GroenLinks omdat ik in mijn dagelijkse ‘Briefje van Jan’ – ik citeer – “uitlatingen heb gedaan die schade brengen aan de partij”.
Bij de PvdA, de partij waar ik eind jaren ’70 een paar jaar lid van was, ben ik ‘in beroep gegaan’ tegen de beslissing van hun partijbestuur.
Bij GroenLinks ga ik dat niet doen.
Sterker nog: ik beken schuld.
(Advertentie)
Ik ben namelijk de enige journalist in Nederland (!) die minimaal eens per jaar de herinnering levend houdt aan de schandalige wijze waarom GroenLinks omgaat met seksueel grensoverschrijdend gedrag van haar medewerkers.
Dan heb ik het niet eens over GroenLinks-Kamerlid Tom van der Lee, die (voor jouw tijd als partijleider) wegkeek bij een sekschandaal met minderjarige prostituées bij zijn toenmalige werkgever Oxfam, net als jullie partijgenote en latere Eerste Kamerlid Farah Karimi.
Nee, ik heb het vooral over de persvoorlichter van de Tweede Kamerfractie van GroenLinks die (tijdens jouw tijd als partijleider) een stagiaire aanrandde en voor oud vuil en zonder geld voor een taxi midden in de nacht op straat achterliet in Den Haag.
Over hoe GroenLinks deze zaak in de doofpot wilde stoppen.
Over hoe GroenLinks die smeerpijp uiteindelijk wel ontsloeg toen de zaak in de openbaarheid dreigde te komen.
Over hoe jullie oud-Kamerlid Liesbeth van Tongeren (nota bene voormalig directeur van een Blijf Van Mijn Lijf-huis!) hem, nadat hij zijn ontslag tevergeefs had aangevochten bij de rechter, in haar nieuwe functie als wethouder van Den Haag aan een baantje hielp in haar staf in het Haagse Stadhuis.
Kortom: over de gebrekkige ‘waarden’ van GroenLinks.
(Advertentie)
Ja, daar schrijf ik jaarlijks over en ik hoop dat kiezers mede daardoor besluiten om niet op GroenLinks te stemmen.
Hoe meer schade mijn uitlatingen over die schandalige praktijken van de partijtop van GroenLinks de partij kunnen berokkenen, hoe beter het is.
Dus ik snap dat jullie mij niet als lid willen.
Terecht.
De 2 euro contributie die jullie al van me hebben geïncasseerd, hoef ik uiteraard niet terug.
Doneer die maar aan het Joods Cultureel Kwartier.
Voor joden zijn jullie immers nog veel gevaarlijker dan voor minderjarige prostituées en stagiaires.
Groetjes!
JanD
PS. Cadeautje. Als jullie mijn Kerst denken te verpesten met zo’n mailtje, weet ik er ook nog wel eentje…
Disclaimer: Het ‘Briefje van Jan’ en de ’99 woorden’ zijn gratis te lezen. Wil je doneren (waarvoor mijn dank!), dan kan dat via Back Me (maandelijks) en Bunq (losse donaties).