Beste Esmah,
Ik wil het, misschien als enige deze dagen, níet te lang hebben over je sollicitatie naar nóg een burgemeesterschap.
Natuurlijk, het is bizar dat je na iets meer dan een jaar in de Tweede Kamer (en lang voor het kabinet-Schoof viel) de benen wilde nemen om in Delft Marja van Bijsterveldt op te volgen.
Maar net als toen bleek dat je in je home town Tilburg had gesolliciteerd en je je ook beschikbaar stelde voor de kandidatenlijst van GroenLinksPvdA begrijp ik dat we zulke sollicitaties héél normaal moeten vinden.
“Delft weet niet wat het misloopt” en dat jij de hoogste functie in dit land (volksvertegenwoordiger) wilde verruilen voor een ceremoniële (lintenknipper) “zegt helemaal níets over de inzet die je in de Tweede Kamer zult blijven leveren”.
Oké, dan.
Dan zie ik je niet als een wegens haar hoofddoek omhooggevallen spijtoptant die niet wist hoe snel ze na tijdens haar gesneefde Kamerlidmaatschap ergens anders een baantje moest zoeken.
Dan zie ik je als de nummer 2 van GroenLinksPvdA in de Tweede Kamer.
(Advertentie)
Gaan we nu terug naar begin mei van dit jaar, een paar weken voor de PVV uit het kabinet stapte.
Wat zei de nummer 2 van GroenLinksPvdA in de Tweede Kamer toen tijdens een interview in de Volkskrant over jouw partij?
“Nederland heeft een linkse, progressieve volkspartij nodig die fundamenteel anders durft te kiezen”.
“Vaker dan ik zou willen, hebben linkse partijen zich laten verleiden tot een compromis met rechts.”
“Als we met de nieuwe beweging voor mensen die aan de zijlijn van de samenleving staan geen verandering teweeg kunnen brengen, dan moeten we niet meeregeren.”
“Misschien hebben we wel te vaak meegeregeerd zonder dat onze idealen daarbij altijd het uitgangspunt waren. We deden dat in het belang van stabiliteit. Dat zal die nieuwe beweging niet weer gebeuren.”
En tenslotte: “Als ik regeer, maar ik kan mijn idealen niet verwezenlijken, wat ben ik dan waard?”
Toen ik destijds dat interview las, moest ik er vooral om lachen.
(Advertentie)
Ik had je bij belangrijke debatten in de Tweede Kamer namelijk telkens een paar bankjes naar achteren zien schuiven om plaats te maken voor de cis-gender heteroseksuele man Jesse Klaver, dus ik nam je volstrekt niet serieus.
Met je: “Vaker dan ik zou willen…”
Je: “…dan moeten we niet meeregeren…”
En je: “Als ik regeer…”
Ik vond het allemaal van een aandoenlijke zelfoverschatting.
Maar zo mag ik niet denken van de mensen die niks (negatiefs) vinden van jouw sollicitaties en heel veel vinden van het lekken uit twee vertrouwelijke procedures.
Ik moet je dus nog altijd zien als de nummer 2 van GroenLinksPvdA in de Tweede Kamer en je wel serieus nemen.
Verschil met mei van dit jaar: er zijn inmiddels verkiezingen geweest.
GroenLinksPvdA is fors afgestraft door de kiezer.
(Advertentie)
Gek genoeg bédelt de partij waarin jij zo’n belangrijke rol schijnt te spelen al sinds de laffe wegloper Frans Timmermans zijn nederlaag erkende om te mogen aanschuiven bij de D66, VVD en CDA.
Drie partijen die allemaal géén twintig procent van hun kiezers zijn kwijtgeraakt en die GroenLinksPvdA dus hooguit wat aalmoezen zullen toewerpen…
En nu vraag ik me af: ga je nu al roepen dat je niet wilt meeregeren, of lulde je in mei in de Volkskrant maar wat?
De vraag stellen, is ‘m beantwoorden.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Naai maar over dat Palestina-vlaggetje op je broek.
