Beste politie,
En ja hoor, het was weer zover.
Lichten jullie die twee antisemitische boomerwijven die op 7 augustus een aanslag pleegden op het CIDI-kantoor in Den Haag van hun nest, is het wéér niet goed.
“Niet hardhandig genoeg.”
“Alleen maar omdat mensen op social media jullie bleven vragen waarom jullie Tieten-Trees uit Hilversum en die andere beroepswerkeloze, uit Nijmegen, nog niet hadden opgepakt.”
Als ik diender was, zou ik er moedeloos van worden.
Háál je eindelijk wat antisemitisch tuig van de straat, krijg je in plaats van welverdiende complimenten uitsluitend stank voor dank.
Die mensen weten gewoon niet wat jullie werk inhoudt.
Wat jullie allemaal moeten doen voor jullie dat soort terroristen naar het bureau kunnen halen voor verhoor.
(Advertentie)
Dat het Openbaar Ministerie wéét dat rechters altijd ontzettend meeleven met dat linkse schorem en dat er dus geen enkele onduidelijkheid mag bestaan over de vroeger in de journalistiek ook zo belangrijke zeven W’s (wie, wat, waar, wanneer, waarmee, waarom en waartoe), omdat het tuig anders zonder straf weer naar buiten loopt.
Dus dan is elk detail belangrijk.
En al die mensen die nu lopen te zeiken, hebben weliswaar de dagen na de aanslag op hun zolderkamertjes de beelden gezien van die twee op hun gemak bij het CIDI-kantoor wegfietsende uitkeringsdozen, maar daarna verloren ze hun interesse.
Dus ze hebben niet gezien hoe wekenlang aan het begin van hun dienst tientallen agenten van de Eenheid Den Haag met net gekamde haartjes en fris gepoetste tanden richting CIDI-pand trokken om te onderzoeken met welk materiaal precies die mokkels de aanslag hadden gepleegd.
Was het een oplossing met rode fosfor?
Ethyleenglycol?
Of hadden ze, vanwege de toepasselijke naam, kwikzilverjodide gebruikt?
Dat weet je niet binnen een dag.
(Advertentie)
Maar eergistermiddag vielen alle puzzelstukjes op hun plaats.
De van een vakantie van vier weken teruggekeerde hoofdagent Luca Moretti arriveerde bij het CIDI-kantoor, likte na een visuele inspectie aan de muur en kwam met het verlossende woord.
“Ketchup!”
Dat was precies de informatie die jullie nog nodig hadden om die twee graftakken de volgende ochtend “op of omsrtreeks 07.00 uur” op te halen met een busje en naar het bureau in Houten te brengen voor verhoor.
En natuurlijk om het persbericht te maken, waarmee jullie konden bewijzen dat antisemieten (althans deze eeuw) bij jullie uiteindelijk heus wel aan de beurt komen.
Mijn complimenten!
Vooral aan hoofdagent Luca Moretti.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Voor korpschef Janny Knol. Dan kan ze éven lekker bijkomen na deze spannende tijd.
