“Klaar voor de les, kinderen?”

“Ja, meester.”

“Fijn. We gaan beginnen. Noteer: hoofdletter D.”

“Ja, meester.”

“En dan een kleine r.”

“Ja, meester.”

“Een kleine u.”

“Ja, meester.”

“En dan een kleine z.”

“Ja, meester.”

“En nu een kleine e.”

“Ja, meester.”

“En tenslotte een kleine n.”

“Ja, meester.”

“Klaar.”

“Mooi, meester.”

“Welk woord staat er nu, Kati?”

“Druzen, meester.”

Zo hád het kunnen gaan, vroeger op de basisschool bij de Piri’s en de Paternottes.

Maar de meester kwam nooit verder dan een hoofdletter P en een kleine a, l, e, s, t, i, j, n, e en n.