Beste Barry,
Van links tot rechts wordt geconstateerd dat het kabinet-Schoof in de bijna elf maanden sinds de installatie nog geen pepernoot voor elkaar heeft gekregen.
Vooral de PVV’ers krijgen kritiek.
Marjolein Faber is the main target van de criticasters.
Het arme mens moet de puinhopen van tien jaar VVD-bewindslieden op asiel en migratie opruimen en krijgt daarbij uitsluitend tegenwerking van iedereen die geld verdient aan die industrie, iedereen die dat ‘Jij bent welkom in mijn land’-deuntje van die Apeldoornse deugdozen geïnternaliseerd heeft én van NSC.
En dan vergeet ik nog de ijdeltuiterige premier Dick Schoof, die liever Nederland in ruil voor een selfie met Ursula Von der Leyen (nog verder) uitlevert aan het Groot Europeesch Rijk, dan dat hij meehelpt om de instroom van economische gelukszoekers te beperken.
Ondertussen raakt een beetje uit zicht dat er ook PVV-ministers zijn die in die bijna elf maanden wél concrete dingen voor elkaar krijgen.
En dat brengt me op jou, de minister van Infrastructuur en Waterstaat.
(Advertentie)
Je ziet en hoort er weinig over in de mainstream media en bij de Staatsomroepen, maar met jou heeft de PVV óók een minister in huis die de Nederlandse burger wél waar voor zijn belastinggeld biedt.
Gisterochtend gingen we met de auto van mevrouw Dijkgraaf vanuit Eesterga in Amersfoort een partijtje laminaat ophalen voor het ‘Schrijfhuisje’, onze B&B voor rustzoekers die binnenkort weer open gaat.
Normaal tuf ik de A6 met zo’n 90 kilometer per uur af in mijn Lada Niva, dus ik let eerlijk gezegd nooit op de snelheidsborden.
Maar toen we gisteren bij de Ketelbrug hectometerpaal 107,0 naderden, hoorde ik naast me: “Yes!”
Ik dacht dat ze een beetje in zichzelf zat te praten, dus ik reageerde niet.
Bij hectometerpaaltje 106,5 (mevrouw Dijkgraaf kan soms ongeduldig zijn) hoorde ik: “Komt er nog wat van, kale?”
Dat was duidelijk voor mij bedoeld, dus ik vroeg wat ze bedoelde.
“Gas op die lolly!”
“Hoezo? Het is half negen. Je mag hier 100”, antwoordde ik.
(Advertentie)
“Nee, 130. Dat heeft Barry Madlener geregeld. Op sommige snelwegen in Nederland mag je sinds vorige maand ook overdag weer 130. Húp, gas erop! Des te eerder zijn we weer thuis!”
Omdat ik haar blind vertrouw, trapte ik het gaspedaal in.
Bij hectometerpaal 89,0 was het alweer over met de pret, maar wat héb ik genoten!
Het is niet alleen gewoon lekker om even 130 te rijden met een auto die 193 km/h kan, maar het levert je ook nog wat op.
Ik deed namelijk geen 10.12 minuten over dat stuk, maar slechts 7.51 minuten.
Toch mooi 2.21 minuten tijdwinst!
En op de terugweg wéér.
Serieus, Barry, het scheelde weinig of ik begon “Barry bedankt, Barry bedankt, Barry, Barry, Barry bedankt!” te scanderen.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Ik leg later wel uit waarom juist dit cadeautje.
