Beste jankieboeh’ers,
Omdat het gemekker over de tweede termijn van Donald Trump in de media mij acht dagen na zijn inauguratie helemaal de strot uit kwam, moest ik gisteren even stoom afblazen.
Zoals jullie weten doe ik dat meestal tijdens een wandeling met Kees, een gepensioneerde psychiater uit Rotterdam die hier nu al een tijdje aan de Straatweg woont.
Dus wij naar Ossenzijl, voor een rondje Kalenberg.
Toen ik Kees vroeg hoe ik kon voorkomen dat ik ruzie zou gaan maken met mensen die Donald Trump als de reïncarnatie van Stalin, Mao én Hitler zien, schoot hij meteen in zijn werk-groef.
“Heb je de respectvolle dialoog al geprobeerd, Jan?”
“Tuurlijk. Actief geluisterd zonder ze te onderbreken. Empathie getoond. ‘Wat maakt dat je je zo voelt’, gevraagd enzo. Ze zagen aan mijn ogen dat ik er geen pest van meende.”
(Advertentie)
“Heb je afgezien van een oordeel?”
“Absoluut. Ik probeerde zelfs: ‘Ik vind het erg dat dit je zo raakt. Laten we proberen elkaar op basis van feiten te begrijpen’. Volstrekt ongeloofwaardig, uit mijn mond. Vooral die eerste zin.”
“Op gedeelde waarden gefocust?”
“Hou op met me, Kees! Dan zei ik: ‘Heb uw naaste lief gelijk uzelf’ en dan kreeg ik terug: ‘Jammer dat die kogel alleen zijn oor raakte’. Toen heb ik ‘Pleeg geen moord’ maar laten zitten…”
“En onderwerpmijdend gedrag dan?”
“Onmogelijk! ‘Koud hè?’ ‘Wacht maar tot Trump de bom gooit!’ ‘Wat denk je van Ajax-Feyenoord?’ ‘Ik heb wel andere zaken aan mijn kop, ja! De aarde vergaat door dat drill, baby, drill!’ ‘Ga je nog wat leuks doen dit weekend?’ ‘De Volkskrant lezen! Na acht columns, vier achtergrondverhalen en drie cartoons over die veroordeelde crimineel red ik het misschien net tot de maandag’. Snap je?”
(Advertentie)
“Ik snap het. Nou, als dat allemaal niet werkt, kun je altijd nog humor of lichtheid inzetten. Tenslotte kunnen al die Nederlandse huilebalken gewoon in hun gesubsidieerde Tesla blijven rijden, gewoon hun Oat milk iced matcha dirty chai met een double ristretto shot en een hint of organic lavender sy…”
“Hun wát?”
“Koffie. En gewoon hun abonnement op De Correspondent blijven houden. En de wereld rond blijven vliegen, want het vliegtuig moest toch die kant op.”
“Ken je Sanne Wallis de Vries?”
“Ja.”
“En Kati Piri?”
“Ja.”
“Nou dan. Zo kijken dus álle Trump-haters hier in Nederland sinds die brutale Amerikanen anders hebben durven stemmen dan de Volkskrant ze opdroeg.”
(Advertentie)
“Tja.”
“Wat?”
“Als ze echt zo’n hekel hebben aan democratie zou ik ze lekker, op z’n Rotterdams gezegd, de tering laten krijgen.”
‘Of ze uitlachen.”
“Dat is altijd het beste.”
Dus dan weten jullie dat.
Midden in jullie chagrijnige jankmuilen.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje! Voor als je de slaap niet kunt vatten.
PS2. In de nieuwe ‘Nare Jongens Podcast’ (afl. 202) komen weer andere jankieboeh’ers voorbij. Plus: de gouden tip voor Geert Wilders.
