Beste Derkie,
Wat is die Elon Musk toch een held!
En dan heb ik het niet over zijn gedoe met die plastic Tesla-auto’s.
Ook niet over die raketten die mensen naar de maan moeten brengen.
Zelfs niet over dat Starlink-satellietproject waarmee hij de hele wereld razendsnel internet kan bieden (ook als vijandige overheden dat proberen te voorkomen).
Nee, ik heb het natuurlijk over zijn beslissing om het mogelijk te maken dat je op Twitter de berichten kunt zien van mensen die jou geblockt hebben.
Dus ik zag wat jij deed, gisteren.
Toen die seniele Amerikaanse bejaarde in het Witte Huis en die glibberige Nederlandse serieleugenaar in Brussel besloten om het niet NAVO-land Oekraïne toe te staan ‘onze’ langeafstandsraketten tot ver in Rusland af te schieten respectievelijke ‘onze’ NAVO-soldaten daarbij te laten helpen, sprak jij niet je ongerustheid uit over de gevolgen voor Nederland.
Voor onze ouders.
Voor ons.
Voor onze kinderen.
Voor onze kleinkinderen.
Nee, je stuurde alleen maar een juichende tweet de wereld in met de tekst: “Ein-de-lijk.”
Deze tweet:
Nu heb ik een probleem.
Ik kan maar beter niet opschrijven wat ik het liefst zou schrijven.
Ik heb namelijk geen zin om twee politiemensen aan de deur te krijgen die mij als verdachte willen horen omdat ik een 35-jarige inwoner van Kockengen aan het huilen heb gebracht en dat dat watje aangifte heeft gedaan via het verkorte traject voor politieke ambtsdragers (de zogenaamde Kaag-baan).
En mevrouw Dijkgraaf zei, toen ze hoorde hoe ik op jouw tweet reageerde en begreep dat ik overweeg een briefje aan jou te schrijven, tamelijk beslist: “Als je zo nodig wilt schoffelen, dan heb ik hier thuis ook nog wel wat klusjes waarin je je woede kunt botvieren.”
Dus laat ik het deze keer maar bij een T-shirt houden dat meer zegt dan duizend (scheld)woorden:
Groet,
JanD
PS. Cadeautje! Dan stoot ik wel via de band, zoals biljarters dat noemen.
