Mijn moeder kon niet zo goed met haar schoonouders.

Maar het bleven mijn vaders ouders en onze opa en oma. Dus voor de goede lieve vrede was ze best bereid ver te gaan.

Regelmatig gingen we met het hele gezin spontaan in de auto op weg naar Rotterdam, op bezoek. Dat hoorde, vond mijn vader.

Andersom kwam minder voor.

Alleen op afspraak.

Maar goed ook. Want als mijn opa en oma bij ons op bezoek kwamen, moest mijn moeder eerst de foto van mijn opa en oma uit een lade halen en op het dressoir zetten.

Voor een uurtje.

Meer van dit? Er is ook een boekje van.