Jullie kennen mij natuurlijk als iemand die ze de pis niet snel lauw maken.

Daarom werd ik vijf jaar geleden ook helemaal niet boos toen ik mezelf van allerlei linkse deugdrammers (en in hun kielzog de media) opeens geen ‘heteroseksuele man’ meer mocht noemen.

Ze konden mijn rug op, met hun ‘cisgender heteronormatieve witte man’.

Maar ik maakte me ook écht niet druk.

Want de tijd heelt niet alleen alle wonden, de tijd rekent ook af met de waanzin van die wokies.

Het is inmiddels 2024.

Hoor jij nog weleens iemand over ‘cisgender heteronormatieve witte mannen’?

Dat bedoel ik!