Het is februari 1990.

Een 16-jarige vwo-leerling komt te laat in de klas.

De leraar vraagt: “Waarom ben je te laat?”

 “Er was iemand die zijn hond uitliet en de hond was zijn bal kwijt in het park, dus ik hielp met zoeken.”

 “En dat heeft je de hele ochtend gekost?”

 “Nee, meneer, maar daarna moest ik de vis helpen die zijn bril kwijt was in de vijver.”

 “Denk je echt dat ik die verhalen geloof?”

 “U vroeg naar een reden, niet naar de waarheid!”

Precies 34 jaar later zat deze leerling bij Humberto Tan.

Hij was níets veranderd.