Als ik een vriend van Matthijs van Nieuwkerk was, wist ik het wel.

Dan zou ik hem vragen of mijn inschatting klopt dat hij geld genoeg heeft om nooit meer te werken.

Zo ja, dan zou ik hem adviseren om een landgoed te kopen in een aangenaam land.

Op een plek waar internet nog in de kinderschoenen staat.

(Advertentie)

En daar op zijn gemak -en onder pseudoniem- een mooi boek te gaan schrijven.

Want de gave van de pen, die heeft-ie.

Ofwel: om de hoop op rehabilitatie op te geven.

Want die hoop is vergeefs.

Vooral omdat-ie geen vrienden meer heeft.