Meneer Overbosch,
U bent geen groentje in de rechtspraak.
Sterker nog: drie jaar geleden vierde u uw 25-jarig jubileum als rechter en u was in Rotterdam en Amsterdam zelfs vier jaar vice-president van de rechtbank.
U heeft blond haar, een bril met een montuur van olifantenhoorn, u woont samen met Leonieke, u heeft twee volwassen kinderen uit een eerder huwelijk (Diederik-Cees en Jojanneke) en uw pincode is 404…
Nee, geintje.
U heeft wel al meer dan 25 jaar als rechter, senior-rechter en vice-president bij de rechtbank in Rotterdam en Amsterdam achter de rug, maar verder weten we geen moer van u.
Zo hebben rechters dat graag.
Vrouwe Justitia draagt een blinddoek.
Donderdag deed u als voorzitter van de meervoudige kamer van de rechtbank in Amsterdam uitspraak in de strafzaak tegen de antisemitische fietsenmaker Abdelmounaim El Houmani.
El Houmani stond terecht voor twee zaken.
Op 27 juli vorig jaar had hij een aantal politieagenten uitgemaakt voor ‘staatsterroristen’, ‘fascisten’ en zelfs ‘hoerenzonen’ (terwijl hij hun moeders niet eens kende).
En op 2 april dit jaar betoogde hij, met microfoon en geluidsversterker, op de Dam dat hij het – ik vat nu samen – betreurde dat de nazi’s bij de Holocaust niet alle Joden hadden afgemaakt.
Het Openbaar Ministerie eiste voor die misdrijven 80 uur taakstraf (waarvan de helft voorwaardelijk) met een proeftijd van twee jaar.
Samen met uw twee vrouwelijke collega-rechters Doğan en Groefsema achtte u El Houmani schuldig aan deze feiten.
Tot zover niks geks.
Maar nu komt-ie!
(Advertentie)
Meneer de Holocaustverheerlijker kreeg van u niet alleen een lagere taakstraf (20 uur), maar u bepaalde óók dat hij deze taakstraf alleen hoeft uit te voeren als hij binnen twee jaar weer veroordeeld wordt.
Ofwel: 20 uur voorwaardelijke taakstraf.
Waarom?
Omdat er in de media aandacht was geweest voor de in het openbaar, met microfoon en geluidsversterker, gedane uitlatingen van El Houmani over de ‘helaas niet afgemaakte’ Holocaust.
En daar had dat stuk recidivistisch vullis, zo beweerde zijn advocaat Daan Gaasbeek, zowel privé als zakelijk veel last van gehad.
Tuurlijk.
Het is ook best vervelend als opeens héél Amsterdam-West besluit om de lekke banden van de fatbike voortaan bij ’t Fietspadje aan de Van Kinsbergenstraat te laten repareren, terwijl je het al zo druk hebt als ‘armoedepartner’ van de gemeente Amsterdam.
Dan ligt een burn-out op de loer, nietwaar?
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Ook u bent nooit te oud om te leren.
***
Wil je ook mijn ‘Briefje van Kees’, ‘Hagiografie’, ‘Blije Eikel Weekjournaal’, ‘Best of Jan’, ‘Stoom uit de oren!’, ‘De avonturen van Boomer Jan’ en de vragenrubriek ‘Café De Vraagbaak’ ontvangen?