Mevrouw Van der Wal,

Ik zag u de afgelopen weken om de haverklap op televisie bij allerlei talkshows en daar werd ik helemaal weemoedig van.

In gedachten ging ik terug naar een donderdagavond van mijn jeugd in Bergambacht.

Ik zal een jaar of tien geweest zijn.

Met frisgewassen haartjes zat ik in pyjama tussen mijn ouders in op de bank.

Op de salontafel stond een glaasje prik.

In mijn handen had ik een bakje paprikachips.

Buiten kletterde de regen tegen de ramen.

De televisie ging aan.

(Advertentie)

‘Op Losse Groeven’ (later: ‘Op Volle Toeren’) was op tv. Een muziekprogramma van de TROS waarin Chiel Montagne een keur aan artiesten ontving in een studio in Hilversum.

Als ik me goed herinner was het één van de eerste tv-programma’s met publiek.

Over dat publiek wil ik het met u hebben.

Mijn vader en ik waren altijd al ‘mensenkijkers’ geweest en wij focusten ons vooral op dat studiopubliek.

Tot grote ergernis van mijn moeder, die het “niet gezellig” vond dat wij commentaar hadden op iedereen die er een beetje raar uitzag, terwijl we ook gewoon zouden kunnen genieten van die liedjes.

Maar daar hadden we lak aan.

Mijn vader en ik maakten er een wedstrijd van om als eerste de personen te herkennen die blijkbaar als hobby hadden om iedere week op zo’n tribune te gaan zitten, soms zelfs bij meerdere programma’s.

Van al die ijdeltuiten die graag in beeld kwamen, is mij één man bijgebleven.

Een man met vierkant hoofd, een kaarsrechte rug en een bril die altijd bloedserieus voor zich uit zat te kijken.

We noemden hem ‘het Blokhoofd’.

(Advertentie)

Aanvankelijk zat hij alleen bij de TROS, maar later ging-ie vreemd, want als ik me niet vergis zagen we ook bij het VARA-programma ‘Een van de Acht’ van Mies Bouwman ‘het Blokhoofd’ regelmatig zitten, al kan dat ook geweest zijn nadat Mies naar de AVRO overstapte.

Anyway: in mijn herinnering zat die man íedere dag óveral.

Wat dat betreft bent u de enige echte opvolger van ‘het Blokhoofd’.

Want u zit ook íedere dag óveral.

Eigenlijk is er maar één verschil tussen u en ‘het Blokhoofd’.

Hij hield zijn smoel.

Híj wel.

Vandaar dat we het altijd hebben over ‘die goeie ouwe tijd’.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Een reminder, voor als ze bellen.

RECTIFICATIE! Ik vergiste me wel. Het was niet ‘Eén van de Acht’ waar hij regelmatig vreemd ging:

Disclamer: Het ‘Briefje van Jan’ is gratis te lezen. Wil je een kleine donatie doen, dan kan dat via deze link. Veel dank, mede namens mevrouw Dijkgraaf!