Stel: je hebt een kind van 5, Jens, en je zegt: “Lieve Jens, we stoppen met limonade, met koekjes, met speelgoed, met fietsen en met je speelmiddag bij je vriendinnetje Sanne.”
Dan is Jens natuurlijk niet blij.
Vervolgens zeg je: “Oké, als dit je verdrietig maakt, dan kunnen we het over die limonade nog hebben. Dat je bijvoorbeeld limonade zonder prik krijgt voortaan. Is dat oké voor je?”
Ik denk niet dat Jens er intrapt.
Ik denk dat Jens doorheeft dat hij genaaid wordt.
Maar Jens is dan ook een stuk slimmer dan de ‘oppositie’ in de Tweede Kamer.
