Ik ben dol op vaste formats.
Als je jezelf dwingt om elke dag een stukje van 99 woorden te schrijven, ga je na een tijdje in die lengte ‘wonen’.
Ik zit er in de eerste versie zelden meer dan vijf woorden onder of boven, de rest is finetunen.
Heel soms is 99 woorden te weinig.
Of, zoals vandaag, veel te veel.
Ik had me namelijk voorgenomen om op de dag dat Dick Schoof voor het laatst de ministerraad mag voorzitten, ál zijn verdiensten als premier op te sommen.
Maar ik kwam niet verder dan drie woorden.
“Hij was er.”
