‘Meneer’ Bakker,

Ik moest aan Bredero denken, toen ik gisteren las wat u nu weer geflikt heeft.

Telegraaf-journalist Harry Nijen Twilhaar belt u voor informatie over een nieuw boek dat u heeft geschreven en dat u wilt promoten. Tijdens dat gesprek komen jullie te spreken over de aan lager wal geraakte cabaretier Javier Guzman, die tien jaar lang een klant van u was in uw tijd als psychiater. U loopt volledig leeg als u uitgebreid beschrijft hoe slecht de cabaretier er aan toe is. U meldt dat u niet meer aan dat dode paard gaat trekken, want dat heeft volgens u toch geen zin meer. U heeft bovendien wel genoeg in hem ‘geïnvesteerd’, zo blijkt uit uw uitspraak: “Als ik alle uren die ik aan Javier heb besteed zou declareren, dan hoefde ik voorlopig niet meer te werken.”

Opmerkelijk is de zin: “Ik heb geen behandelrelatie meer met Javier, dus ik kan vrijuit praten.”

Dat is namelijk niet juist.

Ook al bent u sinds 2021 uitgeschreven als psychiater, dan nog geldt artikel 272 van het Wetboek van Strafrecht, waarin is geregeld dat op het schenden van een beroepsgeheim een gevangenisstraf van maximaal een jaar staat.

Die is u gegund.

(Advertentie)

Dat u een enorme aandachtsjunk bent, is al járen bekend.

Het Algemeen Dagblad (of de Volkskrant) belde nooit tevergeefs als er weer een BN’er gediagnosticeerd ‘moest’ worden.

Na de openingszin “Het is geen cliënt van mij, dus ik kan alleen in algemene zin iets zeggen over…”, was u altijd bereid om de BN’er in kwestie op uw spreekwoordelijke divan te leggen.

Maar een eigen ex-cliënt?

Zo bezopen (of is het doorgesnoven?) was u nog nooit.

En nu Telegraaf-verslaggever Harry Nijen Twilhaar het allemaal opschreef (zo werkt dat bij journalisten), is uw verweer dat u het allemaal niet zo gezegd heeft, dat de verslaggever die u interviewde over dat nieuwe boek niet zei dat het een interview betrof én kreeg u de tekst niet van tevoren te lezen.

Schande!

Typisch Telegraaf natuurlijk weer!

Ik hoop dat De Telegraaf na deze belachelijke kat-in-het-nauw-reactie van u de tape van het interview dat verslaggever Harry Nijen Twilhaar met u had openbaar maakt.

Daar zult u – als het allemaal zo schandalig is – vast geen bezwaar tegen hebben.

Toch?

(Advertentie)

Oh ja, Brederode.

Waarom ik aan Brederode moest denken toen ik las hoe diep u nu weer gezonken was.

Van Bredero was toch de uitspraak: “Het kan verkeren”?

Nou, dat geldt vandaag voor mij, dat het kan verkeren.

Gisteren schreef ik nog aan die walgelijke VVD-mastodont Annemarie Jorritsma dat mevrouw Dijkgraaf en er een nachtje over slapen mij ervan hadden weerhouden om voor het eerst in ruim 15 jaar ‘Briefje van Jan’ aan iemand te schrijven: “Ga eens deaud”.

Bij u voel ik, nu u cabaretier Javier Guzman via De Telegraaf misschien nét dat laatste zetje heeft gegeven, die remming totaal niet meer.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor als u een spiegel ziet.

UPDATE Je hebt toch nog één fan. Al zou ik zeggen: die is rijp voor eh… de psychiater.