Beste Eddy,
Tóch nog een berichtje op Teletekst gisteren.
Geen verrassing.
De vraag is wel hoe we jouw vertrek moeten zien.
Ben jij als NSC-leider een soort captain E.J. Smith, die op 15 april 1912 tijdens zijn laatste reis voor zijn pensionering als commandant van de White Star Line samen met zijn schip de Titanic in de Noord-Atlantische Oceaan zo’n 600 kilometer ten zuid-zuidoosten van Newfoundland ten onder ging?
Komt het onzalige experiment dat NSC heette hiermee ten einde?
Of is meer sprake van: de ratten verlaten het zinkende schip?
(Advertentie)
“Ik moet ook weer op zoek naar een baan”, gaf je gisteren als argument voor je vertrek als leider van de partij die de kiezer tijdens het kabinet-Schoof nog méér in de steek liet dan de PVV, niet per se door slechte bewindslieden te leveren, maar vooral door de boel vanaf dag één kapot te saboteren.
Wie partijvoorzitter Reinout van Malenstein hoorde over jouw vertrek, kreeg de indruk dat NSC in 2030 (of zoveel eerder als het kabinet-Jetten valt) gewoon weer mee wil doen aan de Tweede Kamerverkiezingen.
Als dat klopt, ben je niet de Captain Smith die met de Titanic ten onder ging, maar gewoon de zoveelste wegloper.
Wat die Van Malenstein wel handig deed: géén opvolger benoemen.
Die kent zijn klassiekers blijkbaar ook.
Die wil na “Omtzigt stopt bij NSC” en “Van Vroonhoven stopt bij NSC” voorkomen dat het een tien kleine negertjes-verhaal gaat worden en dat we na “Van Hijum stopt bij NSC” ook nog – ik noem maar iets geks – “Hertzberger stopt bij NSC” en “Pietje Puk stopt bij NSC” gaan krijgen voor het laatste overgebleven lid het spreekwoordelijke licht uitdoet.
Het spreekwoordelijke licht, ja.
Want het echte licht is al tijden geleden gedoofd.
Ik denk op 6 februari 2024.
(Advertentie)
Dat was de dag waarop Pieter Omtzigt volledig doordraaide en de dienstauto van informateur Ronald Plasterk leende om in kamer 16 van het Haagse Postillion Hotel als eerste aan drie journalisten te gaan vertellen dat hij de stekker uit de formatie ging trekken.
Overigens: dat ‘Eddy Piemel’ heeft mijn podcastgabber Bas Paternotte verzonnen.
Ik hou doorgaans niet zo van bijnamen, maar als je het eenmaal ziet, ga je het niet meer óntzien.
Sorry daarvoor!
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Om de sollicitatiestress een beetje te vergeten.
