Meneer De Jonge,
Nog gefeliciteerd!
Hoe heeft u het gevierd, gisteren?
Hoewel dat volstrekt niet bij u past: gewoon in stilte, in uw Rotterdamse huis, met vrouw en kinderen?
In een private dining-ruimte van een Zeeuws sterrenrestaurant, met oude strijdmakkers als Marion, Jaap, Ernst, Diederik en die gecorrumpeerde knakker van de Volkskrant en hun partners?
In ieder geval níet met een groot terugblikinterview met prachtige gezinsfoto’s in de Libelle, want dan had ik het wel op de cover van het blad aangekondigd zien staan.
Hoe dan ook: ik weet vrij zeker dat u gisteravond om klokslag 21.00 uur een klein stijfje had.
(Advertentie)
Dat u, waar u zich ook bevond en met wie, met de welbekende vergrote pupillen (die we vooral kennen van cocaïnegebruikers) een gloedvolle toespraak hield waarin u Hugo Mattheüs de Jonge, van 26 september 1977 te Bruinisse, uitbundig op de schouders klopte, een gros veren tussen de zonnebankbruine billen stopte en à la Ivo Niehe vertelde dat u “unaniem een belachelijk groot succes” bent.
Dat verdiende u, volgens u, wel bij het eerste lustrum.
Het was gisteravond om 21.00 uur namelijk precies vijf jaar na de introductie van de eerste avondklok in Nederland sinds de moffen dat tijdens de Tweede Wereldoorlog flikten.
En u kwam er nog mee weg ook.
Noem dat maar géén politiek hoogstandje!
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Ongezien doorgeven aan mevrouw De Jonge svp.
Disclaimer: Het ‘Briefje van Jan’ en de ’99 woorden’ zijn gratis te lezen. Wil je doneren (waarvoor mijn dank!), dan kan dat via Back Me (maandelijks) en Bunq (losse donaties). Online shoppen? Doe het via deze link.