Beste rechtbank,
Dinsdag is de eerste pro forma-zitting in de Areca-zaak.
Dat is de strafzaak tegen de man die verdacht wordt van de moord op de 17-jarige Lisa uit Abcoude op 20 augustus en een verkrachting in Amsterdam-Oost vijf dagen eerder.
Ik hoop oprecht dat u de publieke opinie weet te weerstaan.
Die publieke opinie ziet een (zwarte) gelukszoeker die in Afrika voor duizenden dollars een enkeltje naar Allesgratisland kocht, op een boot naar het Italiaanse eiland Lampedusa stapte en die vanwege het Verdrag van Dublin nooit in Nederland had mogen zijn, maar die op 21 juni toch in het aanmeldcentrum in Ter Apel belandde en die zich twee maanden later vanuit het AZC aan de Hogehilweg in Amsterdam als een monster gedroeg.
Mijn broer Jan is iemand die zo denkt.
“Het zijn de feiten, Keessie”, zegt-ie dan. “De rest is ruis.”
(Advertentie)
Gelukkig zijn er ook objectieve journalisten als Paul Vugts en Wouter Laumans van Het Parool die wél met de echte feiten komen.
Ik hoop zo dat u niet naar stemmen uit de onderbuik luistert, maar dat u vooral rekening houdt met alle ellende die de verdachte van de moord en verkrachting in zijn nog jonge leven heeft meegemaakt.
Verkrachters en moordenaars zijn ook mensen.
Toen ik het profiel in Het Parool over deze jongeman las, kreeg ik namelijk tranen in mijn ogen.
Hij moet zo ontheemd zijn, die jongeman!
Hij weet niet eens hoe hij heet.
Hij weet niet hoe oud hij is.
Hij leed, ik citeer Vugts en Laumans, “overduidelijk aan trauma’s”.
Zijn hele leven “is een aaneenschakeling van malheur en verlating”.
Hij is “als kind van straat geplukt” en “verbleef in een reeks van weeshuizen”.
(Advertentie)
Daar “hoort hij stemmen in zijn hoofd, die hem vertellen wat hij moet doen” en “wordt hij plots wakker in een situatie die hij niet kan plaatsen”.
Dan is er van alles gebeurd waarvan hij zich niks meer kan herinneren.
Net zomin als hij zich kan herinneren hoe hij vanuit het zuiden van Nigeria via een enkeltje Tunesië-Lampedusa in het AZC in Amsterdam-Zuidoost belandde.
En -uiteraard- hoe hij een vrouw verkrachtte en Lisa uit Abcoude vermoordde.
Pardon, een vrouw zóu hebben verkracht en Lisa zóu hebben vermoord, want die arme jongen is vooralsnog slechts verdachte.
Hij heeft, aldus de Parool-journalisten, “in de verhoren oprecht geprobeerd antwoorden te geven”.
Dat lukte door zijn ziekte totaal niet, maar zeg nou zelf: dat toont wel iemands goede bedoelingen.
Snapt u?
Het is dinsdag pas een pro forma-zitting, dus de echte strafzaak laat nog heel lang op zich wachten.
Maar ondertussen kan niet worden begonnen met een eventuele psychiatrische behandeling van die knul, die al maanden helemaal alleen in een koude Hollandse cel zit met al zijn demonen en een droge boterham met kaas en ham en een beker gore automatenkoffie.
Ik vind het zó pijnlijk voor hem.
(Advertentie)
Zou het wellicht een idee zijn dat u dinsdag besluit dat hij zijn strafzaak in vrijheid kan afwachten?
Deze jongeman gaat echt niet vluchten, hoor.
Die is zich ook kapot geschrokken van de foto’s die de rechercheurs hem hebben getoond van de verkrachte vrouw en Lisa en die is vast bereid om de volle verantwoordelijkheid voor zijn vermeende daden te nemen.
Daar ben ik heilig van overtuigd.
Want in tegenstelling tot mijn broer Jan geloof ik wel in het goede van de mens.
Zeker van mensen die alles op het spel hebben gezet voor een menswaardig bestaan in Europa.
Groet,
Kees Dijkgraaf
PS. Cadeautje. Vanwege de titel, want dit was voorlopig alweer mijn laatste invalbeurt hier.
