Woorden doen ertoe.
Maar de toon nog meer.
Want als ze je kunnen pakken op de toon, blijven de feiten onbesproken.
Daarom gebruik ik nooit de uitdrukking ‘omvolking’ om de relatieve toename te benoemen van het aantal medelanders dat de koran als leidraad van hun (en later ons) leven ziet.
Ik leg gewoon uit hoe het straatbeeld in Rotterdam er in 1969 uit zag.
En hoe nu.
En ik zeg erbij dat ik niet geloof in een complot (‘Kalergie-plan’ en dat soort onzin), maar dat mijn ogen me niet bedriegen.
De uitdrukking die ik daarvoor vervolgens gebruik?
‘De feiten’.
