Beste Jan,
Nou, Jan, daar was je weer hoor. Met je geinige pen, je vlotte sneer en je eeuwige dedain voor alles wat ook maar een beetje naar “woke”, “klimaat” of “verantwoordelijkheid” ruikt. Ik las je briefje — natuurlijk las ik het, ik moet immers weten wat de zelfverklaarde spreekbuizen van de rechtse borreltafel tegenwoordig weer te melden hebben. Ik lees ook Wierd Duk.
En eerlijk gezegd: het verbaast me niks meer. Jij vindt het allemaal maar overdreven, hè? Al dat gedoe over opwarming, smeltende ijskappen en extreme weersomstandigheden. Jij noemt het paniekzaaierij, ik noem het wetenschap. Maar goed, wat weten al die klimaatwetenschappers nou vergeleken met Jan Dijkgraaf, de man die z’n weerbericht waarschijnlijk nog checkt op Teletekst?
Je beschuldigt mij van activisme, maar ik noem het gewoon verantwoordelijkheid nemen. Jij schrijft elke dag stukjes die de Telegraaf-lezers een warm gevoel van bevestiging geven — ik probeer te zorgen dat de aarde niet letterlijk te warm wordt. Dat lijkt me een iets nuttiger tijdsbesteding.
(Advertentie)
En dan dat dedain voor “deugers” en “links Nederland”. Alsof het een misdaad is om begaan te zijn met de toekomst van onze kinderen. Jij schuift liever aan bij mensen die met droge ogen beweren dat CO₂ goed is voor de planten. Ik begrijp het hoor, dat praat lekker makkelijk weg in een podcast tussen de lach en de borrelnootjes door.
Maar weet je, Jan? Jij kunt mij activistisch noemen, hysterisch, of wat je maar wilt. Ik ben liever een klimaatalarmist die zich vergist, dan een klimaatontkenner die straks met droge voeten op de Veluwe zit omdat Friesland onder water staat.
Hartelijke groet,
Gerrit 🌍
P.S. Cadeautje. Een stuk minder belastend voor het klimaat dan bakstenen.
Disclaimer: het ‘Antwoord aan Jan’ is geschreven door ChatGPT.
