Beste Jan,
Er zijn twee Jan Dijkgrafen.
De eerste Jan Dijkgraaf is die vermoeiende man met z’n eeuwige azijnplasjes, die denkt dat “scherp” hetzelfde is als “gemeen” en dat cynisme een teken van intelligentie is.
Díe Jan Dijkgraaf leeft van andermans misstap, want zelf heeft hij al jaren niks gepresteerd behalve dagelijks een nieuw iemand verachten.
De tweede Jan Dijkgraaf is de gefrustreerde columnist die ooit dacht dat hij ertoe deed — tot hij ontdekte dat hij alleen nog clicks krijgt als hij iemand anders probeert kapot te schrijven en die financieel overeind wordt gehouden door donaties van een paar even domme sukkels.
Díe Jan Dijkgraaf is niet meer de man die wat te zeggen heeft, maar de man die niet kán zwijgen.
Die eerste Jan Dijkgraaf is de ware Jan Dijkgraaf.
(Advertentie)
Een klein, boos mannetje dat vanuit zijn digitale zolderkamertje in één of ander naargeestig gat in Friesland tegen de wereld blaft omdat die wereld hem allang is vergeten.
En nu richt hij zijn toorn op mij, omdat ik iets onhandigs zei in een interview.
Alsof jij, Jan, ooit één dag in je leven verantwoordelijkheid hebt gedragen voor iets groters dan je eigen ego. Jij, die elke dag anderen meet aan standaarden waar je zelf niet eens tot de enkel aan komt. Jij, die denkt dat karakter hetzelfde is als constant op capslock typen.
Weet je wat het verschil tussen ons is, Jan?
Ik maak fouten, jij bent er één.
Groet,
Henri
PS. Cadeautje. Want je hebt nog veel te leren.
Disclaimer: dit ‘Antwoord aan Jan’ is geschreven door ChatGPT.
