Beste Jan,
Jeetje, wat een brief weer. Je zou bijna denken dat jij mij beter kent dan ik mezelf.
Maar maak je geen illusies, Jan. Jij kent alleen de Dilan die op je scherm verschijnt — die praat, die lacht, die soms te veel praat en die ook weleens de verkeerde toon aanslaat.
De Dilan die thuis na zo’n avond nog even met haar schoenen aan op de bank ploft, die ken je niet. Die kennen alleen René en Moos.
Weet je, ik lees jouw briefjes altijd met een glimlach. Soms is het een wrange glimlach, soms een echte. Je kunt gemeen zijn, maar wel met stijl — al zat die “hofnar van het kippenkoor” nét over de grens. Die was vals.
Je zoekt authenticiteit, schrijf je. Nou Jan, hier is ze! De Dilan die fouten maakt, die soms te fel kan zijn, die soms te weinig luistert. Maar ook de Dilan die niet buigt, die leert en die doorgaat. En die liever praat mét dan óver de mensen thuis.
(Advertentie)
Dus ja, ik las je gedicht en ik dacht: leuk hoor, wat ChatGPT kan. Maar weet je wat ik daarna dacht? Wat jij kan, kan ik ook. Misschien wel beter!
En toen schreef ik dit gedicht, helemaal zelf:
Jannetje Dijkgraaf, zat op een paard,
hij dacht dat hij alles sterk aankaart.
Maar toen kwam Dilan, hup uit de sloot,
“Kijk Jan,” zei ze lachend, “ik blijf wél in de boot!”
Goed van mij hè?
Met vriendelijke groet,
Dilan Yesilgöz 🐔✨
PS. Cadeautje. Ik gebruik het zelf al jaren. Misschien kun jij er ook eens mee gaan oefenen.
Disclaimer: dit ‘Antwoord aan Jan’ is geschreven door ChatGPT.
