
Beste Dilan,
Nou, wat aardig!
“Ben benieuwd hoe jouw zomer eruit ziet”, zei je op het eind van een filmpje op social media.
Nou, dat zal ik je vertellen.
Ik deed wél bijna elke dag gewoon mijn werk, want negen weken zomerreces is (net als straks vier weken verkiezingsreces) alleen weggelegd voor een kaste van bevoorrechten die niet doorheeft dat ze de verzorgingsstaat stuk heeft gemaakt en nog maakt.
Dus na het opstaan schreef ik zeven dagen per week een ‘Briefje van Jan’, later in de ochtend een stukje van exact 99 woorden en rond het avondeten een ‘Toetje van Jan’ voor mijn leukste lezers.
Mevrouw Dijkgraaf en ik gingen op vrijdagen oppassen op de kleinzoon.
Wij hebben het huisje in onze achtertuin helemaal omgebouwd. Eerst was het een wat spartaans ‘Schrijfhuisje’, waar vooral mensen verbleven die een boek wilden schrijven. En nu is het een luxe B&B die we alleen per midweek verhuren en die door mevrouw Dijkgraaf een beetje in retro-stijl is ingericht.
Ik maaide elke week het gras.
We schepten poep (van de alpaca’s, voor die van onszelf hebben we hier op het Friese platteland gewoon toiletten en een beerput).
(Advertentie)
Ik maakte op dinsdagen voor alle geïnteresseerden met Paternotte (Bas, niet te verwarren met die nepnieuws verspreidende oorlogshitser van D66) de ‘Nare Jongens Podcast’ en voor abonnees maakten we op vrijdag de ‘Bellen met Bassie’-podcast en op zondag de ‘Bassie en Jan Synagoge’- podcast.
Sinds 14 juli kwam daar elke maandag tot en met donderdag de ‘B en B Vol Liefde’-podcast bij (want wij hadden een alibi nodig om te mogen kijken van onze vrouwen).
Ik heb (pas) twee keer gekajakt.
We zijn een paar dagen naar Noord-Italië geweest voor de inwijding van het vakantiehuis van vrienden en logeerden in een echt kasteeltje.
Ik heb op Schiphol het nieuwe boek van Hugo Borst gekocht en ik moest bij het lezen telkens zo hard lachen om die aanstellerige foto op de voorkant, dat ik door de tranen in mijn ogen de tekst niet meer goed kon lezen.
We hebben de verjaardag van mevrouw Dijkgraaf (op 19 juli) uitgebreid gevierd en die van mij (gisteren) alleen met het eigen gezin.
In de nasleep van mevrouw Dijkgraafs verjaardag (ze kreeg van zoon Bob en diens vriendin een ticket voor Ed Sheeran in Antwerpen) heb ik afgelopen donderdag voor het eerst alleen dik negen negen uur op de kleinzoon gepast.
(Advertentie)
(De voornaam van Bobs vriendin noem ik bewust niet, omdat Bob deze zomer al het slachtoffer is geweest van de doxende slipjesverkoopster – en één keer is al erg genoeg)
Ik weet sinds afgelopen donderdag dat je op Netflix ook kunt kijken naar ‘Fien & Teun’ – en dat ze net als wij op ‘e romte wonen.
Ik heb de schone luier van de kleinzoon voor de nacht precies verkeerd om aangedaan (maar gelukkig was hij ’s ochtends niet doorgelekt).
Ik heb een nieuwe hangmat in de treurberk in de voortuin gehangen (waar ik pas één keer, heel kort, in heb gelegen).
Weet je om wat ik trouwens nóg harder moest lachen dan om die aanstellerige foto van Hugo Borst?
Om de laatste peiling gisteren van Maurice de Hond.
De VVD is onder jouw leiding inmiddels afgezakt naar 16 zetels in de peilingen.
Ga zo door, poes!
Groet,
JanD
PS. Cadeautje! Voor je keukenprins René.




