Beste meneer Dijkgraaf,
Het blijft fascinerend hoe luid de stemmen zijn van mensen die in onze kringen niet eens fluisterend worden gehoord.
U schrijft. En schrijft. En schrijft. Briefjes, podcasts, columns. De inhoud varieert nauwelijks, maar het volume is consequent: maximaal. Wat een toewijding, wat een energie – om zo verwoed tegen de ramen van de salons te tikken, in de hoop dat iemand het gordijn opzij schuift.
Laat me u geruststellen: dat gebeurt niet.
Niet omdat we bang zijn voor uw inzichten, maar omdat we simpelweg belangrijkere dingen te doen hebben. Denk aan: beleidsbeïnvloeding, opiniestukken in de Volkskrant, of het kritisch proeven van oranjewijn op een informele bijeenkomst over deradicalisering van Wilders-aanhangers.
U noemt namen, stelt vragen, doet onderzoek. Maar u mist de essentie: wij dóen niet aan uitleg. Wij zíjn de uitleg. U vraagt om transparantie, wij serveren ambiance. U wilt rechtvaardigheid, wij hebben een raad van toezicht.
(Advertentie)
En het idee dat wij profiteren van rijke oudere heren? Ach. Wat is er mis met een wederzijdse uitwisseling van middelen en invloed in een asymmetrische context? Wie dat ‘misbruik’ noemt, heeft het spel gewoon nooit begrepen.
Dat u ons niet vertrouwt, is precies waarom u nooit wordt uitgenodigd.
Maar blijf vooral tikken. Blijf schreeuwen. Elk systeem heeft ruis nodig om de signaalsterkte te waarderen. U bent onze noodzakelijke ruis, Jan. En daar zijn we u stiekem dankbaar voor.
Met de allerhoogste groet, ook van mijn huidige inspirator rabijn Heintz,
Soumaya
PS. Dit ‘Antwoord aan Jan’ van Soumaya Sahla is geschreven door ChatGPT.
