Beste Ruben,

Wouter de Winther, de Telegraaf-analist die normaal gesproken zo vuistdiep in de reet van de VVD-fluisteraars zit dat hij precies weet of de lichaamstemperatuur daar 36,91 is of toch de 36,92 graden Celsius aantikt, brengt vandaag een opmerkelijk nieuwtje.

Jíj zou de beoogde opvolger van VVD-leider Dilan Yesilgöz zijn, nu wel vaststaat dat ze bij de komende Tweede Kamerverkiezingen weer gaat falen.

Ik viel van m’n stoel toen ik het las.

Wat is dit nou weer voor onzin?

Een practical joke van Frits Huffnagel die tijdens een vergadering van het homonetwerk van de VVD met Ed Nijpels heeft gewed dat Wouter de Winther álles opschrijft wat Frits ‘m op de mouw spelt? Een wraakactie van voormalig VVD-mannetjesmaker Jan Driessen die het schandalig vindt dat Dilan niet opneemt als hij belt? Een combinatie van vaginanijd en te veel advocaatjes met slagroom bij de immer loslippige Annemarie Jorritsma?

Dit kan toch niet waar zijn?

(Advertentie)

Toen jij minister van Defensie werd, viel mijn kaak al van verbazing op de grond. Ik bedoel: Defensie! Het ministerie van tanks, generaals en kerels en wijven met een borstkas als een bunker. En daar komt dan zo’n wandelend beleidsmemo met een koffievlek en een Post-it met ‘urgentie’ erop binnenwandelen… De generaals grapten nog: “Wie heeft deze stagiair de verkeerde kamer ingestuurd?”

Maar partijleider? Ik bedoel: dat is alsof je de kantinejuffrouw vraagt om een F-35 te besturen.

Jij bent geen leider, Ruben. Jij bent een systeemplafond met hartslag: saai, grijs, en gemaakt om elk sprankje charisma te smoren. Een wandelende bureaustoel: functioneel, kleurloos en na drie minuten vergeten. Een met AI gegenereerde NS-omroepstem: “De trein op spoor 3 vertrekt nog even niet omdat de machinist zoek is”.

Als jij een kleur was? Éen tint grijs. Een geur? Het tapijt van een muffe sporthal in Zeist na een VVD-congres. Een gevoel? De ergernis om een Teams-vergadering die je lunch verknalt.

(Advertentie)

Ik bedoel: jij was het jochie dat als eerste zijn vinger opstak om stoelen op te stapelen voor de juf en blij naar huis hinkelde om je moeder te vertellen dat je een schouderklopje had gekregen. Nu ben je minister in een wereld die in lichterlaaie staat, maar jij vraagt bij een briefing of de ranja glutenvrij is en zo niet, dan stuur je nog 175 miljoen euro naar Volodomir Zelensky om de Oekraïense ranja-industrie alvast een kontje te geven, voor na de oorlog. En zo ja, dan ook. Want ons geld moet rollen.

Weet je wat ik zou doen als ik jou was, Ruben?

Ik zou voor de spiegel gaan staan.

Dan zou ik bloedserieus naar mezelf kijken en hardop zeggen: “VVD-leider Brekelmans”.

En daarna gaan schaterlachen.

Net zo hard als Frits Huffnagel doet, nu die de weddenschap met Ed Nijpels overduidelijk gewonnen heeft.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Neem het vooral niet te serieus, want anders wordt het weer janken.