Beste Johnny,
De Elfstedentocht winnen…
Eerste viool spelen in het Concertgebouworkest…
Een zwart gat ontdekken…
De rol van Hamlet spelen in het National Theatre in Londen…
Een vaccin tegen alle vormen van kanker ontwikkelen…
De hoofdrol spelen in een film van Paul Verhoeven…
(Advertentie)
De Nederlandse kiezer écht vertegenwoordigen…
De nieuwe Nachtwacht schilderen…
Als operazanger in de Scala van Milaan staan…
Einsteins opvolger worden…
Dansen bij het Nationaal Ballet…
Scoren in de Champions League-finale voor Feyenoord…
Ik had het allemaal (nou ja, op dat ballet na) wel willen doen.
Maar ik deed het niet, omdat ik het talent ervoor miste.
(Advertentie)
En als ik wel een poging waagde (schaatsles bij een Olympisch medaillewinnares, lijsttrekker van Geenpeil, voetbalvereniging Bergambacht), dacht ik al héél snel: nooit meer doen, Jan!
Het was niks, het is niks en het wordt niks.
Dat heet: zelfkennis.
In dat kader snap ik niet dat jij jezelf na het mislukte experiment met ‘HLF8’ nu met ‘De Oranjezomer’ nóg een keer voor schut zet door een talkshow te presenteren.
Want wie wil er, qua falende nepobaby, nou op Sophie Hermans lijken?
Al moet ik eerlijk toegeven: zij hoeft niet telkens op haar blaadje te kijken wat ze nu weer gaat zeggen.
Zíj niet…
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Ik weet niet of er ook een versie met grote letters is.
