Meneer Veldkamp,
Ik moest lachen.
Om die stoere taal van u.
“De situatie in de Gazastrook is echt catastrofaal. Wordt nu erger. Ik trek een streep in het zand. Ik wil nu een duidelijk signaal afgeven”, zei u.
In ‘Bassiehof’, de chambre de reflection van het onvolprezen weblog Geenstijl, plaatste Bas Paternotte de nieuwswaardigheid van uw oprisping al in het juiste perspectief.
Niets nieuws onder de zon.
Uw ‘duidelijke signaal’ was niks meer dan een beetje druk uitoefenen op Israël op dezelfde manier zoals uw voorganger Hanke Bruins Slot een jaar geleden deed met hetzelfde associatieverdrag tussen de EU en Israël.
(Advertentie)
Het zal ook evenveel effect hebben.
Namelijk: geen.
Het zou ook wel heel dom van Israël zijn om te luisteren naar een ‘duidelijk signaal’ van een minister van Buitenlandse Zaken van een land dat tijdens de Tweede Wereldoorlog het hoogste percentage joden richting de gaskamers zag verdwijnen.
Maar ik wilde even een ander puntje aansnijden dan de auteur van ‘Bassiehof’.
Mijn podcastgabber Bas is namelijk net als u nooit echt kind geweest.
‘Peuters met een pensioenplan’, noemen wij zulke zindelijk geboren kinderen hier in Eesterga.
Jullie zijn volgens mij van die types die, áls ze al een strand bezochten, de schoenen aanhielden om zand tussen de tenen te voorkomen.
Want dat vonden jullie eh… “Bah!”
(Advertentie)
Daarom weten jullie niet wat er gebeurt als je een streep in het zand trekt.
Zal ik het zeggen?
Dan komt er een golf en is de streep weg.
Dat geldt overal.
Van de rivier tot de zee.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje! Typisch iets voor ‘verticaal uitgedaagden’ zoals u. Sander Schimmelpenninck heeft er ook zes.
