Beste Esmah,
Jij had je bereid getoond gisteren de prestigieuze Ab Harrewijn Lezing te geven.
De Volkskrant mocht ter gelegenheid daarvan bij je langskomen voor een groot interview, waarin je je visie gaf over de toekomst van de nieuwe partij die ontstaat als de besturen van GroenLinks en de PvdA volgende maand hun zin krijgen.
Stevige teksten las ik van je.
“Nederland heeft een linkse, progressieve volkspartij nodig die fundamenteel anders durft te kiezen.”
“Vaker dan ik zou willen, hebben linkse partijen zich laten verleiden tot een compromis met rechts.”
“Als we met de nieuwe beweging voor mensen die aan de zijlijn van de samenleving staan geen verandering teweeg kunnen brengen, dan moeten we niet meeregeren.”
“Misschien hebben we wel te vaak meegeregeerd zonder dat onze idealen daarbij altijd het uitgangspunt waren. We deden dat in het belang van stabiliteit. Dat zal die nieuwe beweging niet weer gebeuren.”
En tenslotte: “Als ik regeer, maar ik kan mijn idealen niet verwezenlijken, wat ben ik dan waard?”
(Advertentie)
Wat denk je?
Zouden Dilan Yesilgöz, Rolo Bontenbal en de opvolger van Rob Jetten erg geschrokken zijn van jouw waarschuwingen voor de volgende coalitieonderhandelingen?
Of zouden die drie zich ook realiseren wie en wat jij écht bent?
Niet meer dan de postergirl van GroenLinksPvdA.
Het hoofddoekvrouwtje, dat bij belangrijke Kamerdebatten altijd een bankje naar achteren moet omdat fractievoorzitter Frans Timmermans dan toch liever een politiek zwaargewicht als Jesse Klaver naast zich heeft.
“Vaker dan ik zou willen…”
“…dan moeten we niet meeregeren…”
“Als ik regeer…”
Ik hoop dat je zelf net zo onbedaarlijk om dit toneelstukje kon lachen als ik.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Voor als je je stoel weer moet inleveren aan het alfa-aapje.
