Hier groet iedereen elkaar op straat.
Hier heten ‘blanken’ ‘blanken’.
Hier is buurman Bert eens per jaar nog gewoon de baas van Zwárte Piet.
Hier denken we bij ‘inclusief’ aan de BTW op de rekening.
Hier kost een consumptie in het dorpshuis twee euro.
Hier mogen de katten ’s avonds en ’s nachts zonder belletje om hun nek naar buiten.
Hier stemt niemand op GroenLinks.
Hier voelt niemand zich meer dan een ander.
Hier worden import-Friezen die normaal doen eh… gedoogd.
En vooral: hier kun je je nog afsluiten van alle stadse ellende.
Daarom hou ik zo van Eesterga.
