Beste Rob,
Kees, de Rotterdamse psychiater die hier na zijn pensionering in de buurt is komen wonen, kwam gisteren na onze terugkeer van vakantie even een bakkie doen.
We keuvelden wat over snorkelen bij 1000 Steps, de gele en witte slavenhuisjes bij de zoutpannen en dat er nog altijd borden langs de weg staan waarop blanken (makamba’s) worden opgeroepen om op te rotten van het eiland.
“En ik zag Paul Rosenmöller nog op het vliegveld”, gooide ik er in.
De GroenLinks-politicus vloog drie kwartier eerder dan wij terug van Flamingo Airport naar Nederland. Wij met vlucht CD5997 van Corendon, hij met vlucht KL767 van KLM.
“Wij uiteraard op eigen kosten, hij ongetwijfeld op die van één van zijn onderwijs- en GGZ-schnabbels op de Nederlandse Antillen of gewoon op die van de Nederlandse overheid, als voorzitter van de Vaste Kamercommissie voor Koninkrijksrelaties van de Eerste Kamer (KOREL)”, voegde ik toe.
“Echt?”
“Ja, met Lia.”
“Lia?”
“Ja, zijn vrouw.”
Aangezien Kees pensioen trekt van het ABP, weet ik dat het noemen van de naam Rosenmöller genoeg is om mijn wandelvriend uit de smalltak-groef te trekken waar wij allebei zo slecht in zijn.
Werkt altijd.
“Hier nog wat gebeurd afgelopen week”, vroeg ik.
“Ja, Rob Jetten wil dat er tien steden bijgebouwd gaan worden in Nederland”, zei Kees.
“Dezelfde Jetten die er in de kabinetten Rutte 3 en 4 mede voor zorgde dat de woningbouw op slot ging en nog altijd zit door dat krankzinnige klimaatbeleid?”
“Ja, precies!”
“Kolere.”
“En hij vindt het schandalig dat het kabinet bij het overleg over de Voorjaarsnota de energieprijzen voor ‘de mensen in het land’ niet drastisch verlaagt.”
“Dezelfde Jetten die er in Rutte 3 en 4 mede voor zorgde dat de energieprijzen zo hoog waren dat zelfs mensen uit de middenklasse ’s avonds na een dag hard werken onder een dekentje op de bank zaten omdat ze de verwarming niet hoger durfden te zetten dan op 15 graden?”
“Ja, precies!”
“Kolere.”
“En jij had het over Rosenmöller met zijn ‘Platinum for life’ van KLM, een status die je krijgt als je jarenlang minimaal tien keer per jaar de afstand van Amsterdam naar Tokio vliegt, en terug. Met Jetten was ook weer zo’n geintje. Die vliegt op kosten van de belastingbetaler naar Argentinië en plakt er meteen een vakantie met zijn schoonfamilie aan vast. Dan hoeft-ie alleen de terugreis zelf te betalen.”
“Dezelfde Jetten die er in Rutte 3 en 4 mede voor zorgde dat ons ‘vliegschaamte’ werd aangepraat?”
“Ja, precies!”
“Kolere, Kees. Je krijgt bijna het idee dat die Rob Jetten aan ‘jongdementie’ lijdt, zoals de Vlamingen dat zo mooi zeggen. Hij vergeet blijkbaar waar hij zich allemaal schuldig aan maakte en maakt.”
“Ja, precies!”
“Weet je wat ze bij D66 zouden moeten doen?”
“Nou?”
“De regels voor euthanasie versoepelen!”
“Voor mensen die weleens wat vergeten? Meen je dat nou?”
“Nee, voor D66’ers.”
Ik zag een grote smile op Kees’ gezicht verschijnen.
“Blij dat je terug bent, Jan.”
“Ik ook. Een week vakantie zonder het nieuws te volgen was heerlijk. Maar nu wil ik weet op ezeljacht.”
Jij was mijn eerste prooi, Rob.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje! Souvenir, voor als je toyboy op trainingskamp is.
