Lieve Claudia,
Lekker dan!
Zit ik net in mijn bozeblankemannenmodus een ‘Briefje van Jan’ aan GroenLinks/PvdA-Kamerlid Laura Bromet te tikken.
Dat arrogant piece of shit liep gisteren namelijk helemaal leeg in een interview met NRC.
Zo noemde ze ons, de gewone hardwerkende Nederlanders, in een NRC-interview nobody’s.
En ze gaf ronduit toe dat de BV Bromet zich tijdens de ruim zestien weken per jaar waarin geen vergaderingen in de Tweede Kamer plaatshebben (ze noemen dat in hun bubbel verdoezelend ‘reces’) helemáál niet werkt.
“Ik heb me voorgenomen om in de recessen te vergeten dat ik Kamerlid ben”, luidde daarvoor de verklaring.
Ze ziet in die periodes dat ze niet werkt uiteraard níet af van doorbetaling van haar salaris en emolumenten.
(Advertentie)
“Als Kamerlid heb je altijd knipmessende mensen om je heen. De deuren van het restaurant voor Kamerleden zwaaien vanzelf voor je open. Ik mag eerste klas reizen. Dat is voor het eerst in mijn leven, en ik vind het heerlijk”, kakelde het kippetje nog.
En: “Ik verdien meer dan ik ooit gedaan heb. Ik heb veel geldzorgen gehad in mijn leven, maar nu niet.”
Nou ja, je snapt het wel: dat iemand met zoveel dedain spreekt over de gewone man én zo ongegeneerd niet werkt van onze belastingcenten, is koren op de molen van je kleine kale ‘vriend’ in Eesterga.
Maar ja.
Toen las ik dat jij je reis met het gezin naar New York, het grote cadeau dat je kreeg voor je 50ste verjaardag, had gecanceld.
In plaats daarvan gingen jullie naar het land van de grooming gangs, Groot-Brittannië.
En nu kom ik niet verder met mijn ‘Briefje van Jan’ aan Laura Bromet.
Ik heb namelijk al anderhalf uur de slappe lach.
Jouw schuld…
Dikke kus!
JanD
PS. Cadeautje! Voor als het regent in Londen.
