Lieve Majesteit,
Dit keer geen cynisch briefje, geen bijtende kwinkslag.
Alleen maar oprechte, diep doorvoelde deelneming.
Want het nu pas door RTL Nieuws onthulde nieuws dat u, Máxima en de prinsesjes vorig jaar afscheid hebben moeten nemen van uw geliefde labrador Nala brak zelfs mijn ruwe columnistenhart in duizend stukjes.
U had Nala (net als de tijdens coronatijd overleden Skipper) natuurlijk als maatje. Als schaduw die altijd vrolijk kwispelend naast u liep.
Of u nou zware dossiers doorwerkte, een staatsbezoek voorbereidde of gewoon een wandeling door het bos maakte om even helemaal uzelf te kunnen zijn.
Dat simpele geluk van een hond die altijd blij is je te zien.
Die niet oordeelt, niet verwacht, alleen maar liefheeft.
(Advertentie)
Dat u dat verlies in stilte heeft gedragen, zonder de wereld ermee lastig te vallen, laat maar weer eens zien wat voor een ongelooflijk bescheiden en waardig mens u bent.
Een koning met een groot hart.
Een man van vlees en bloed.
Majesteit, ik heb nooit eerder zo sterk de drang gevoeld om mijn bewondering voor u uit te spreken en om u te laten weten dat uw moed en waardigheid me diep raken.
Zozeer zelfs, dat ik nu met een brok in mijn keel deze woorden tik.
Genoeg over u.
Ik plas al 25 jaar zittend.
Stuur mij eind van de maand dus toch maar zo’n lintje.
Dank en groet,
JanD
PS. Cadeautje. Hopelijk ben ik nog op tijd.
PS2. In de nieuwe ‘Bladen Bonanza’-podcast had ik het uit piëteit met De Familie een keer niet over uw malle nichtje Eloïse.
